Welcome


"Nadat Avatar Roku overleed was de verbindende factor tussen de vier naties verdwenen. Al snel liepen de spanningen op. Vooral water en vuur, van oudsher elkaars tegenpolen, konden steeds minder van elkaar hebben. Het begon klein: Anti-water propaganda in de vuurnatie, een ban op bezoeken van vuurmeesters op de noordpool..."


Welkom op Untold Tales, een Nederlandstalige open-world RPG gebaseerd op de bekende Avatar: The Last Airbender serie. Dit forum speelt zich af in de tijd vlak voor de honderd jarige oorlog, en opent zo een mogelijkheid voor een geheel eigen plot en ontwikkeling van de wereld en diens karakters. Creëer je eigen karakter, sluit je aan bij een van de naties en ontdek deze net iets andere versie van de welbekende, nostalgische wereld van Avatar.


switch







Event


Na wat er zich heeft afgespeeld tussen de Water Tribes en de Fire Nation heeft er een korte periode kalmte geheerst tussen de vier naties. Echter beginnen er zich langzaamaan her en der roddels te verspreiden over een spanning tussen de twee volken. Na wat er zich tussen hen heeft afgespeeld zou dat ook geen verrassing zijn. Toch hadden vele gehoopt dat na deze dramatische gebeurtenissen er een periode zou komen van vrede. Er zijn immers genoeg slachtoffers gevallen tijdens de heerschappij van de vorige Firelord.

staff members

Erisae (Admin)
PBProfile
Alison Olivia (Admin)
PBProfile
Nyx Xiaoyu (Admin/Editor)
PBProfile

Champion

First last
Earth Rumble Champion

Credits

Als basis voor de layout is de skin van savage themes gebruikt. Verder behoren alle afbeeldingen, karakters en andere creaties op dit forum toe aan de personen die deze gecreëerd hebben. Aanpassingen van de skin en de rest van de layout zijn gedaan door Nyx Xiaoyu.

De layout van het forum werkt het beste op Google Chrome.

♡ Homesick

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down

♡ Homesick

Bericht van Esteri op ma apr 02, 2018 10:01 pm



Here, where the sky's falling, I'm covered in blue, I'm running and I'm crawling, fighting for you
When the rain stops, then, darling, what will I do? And I know I go all in, but why do I?

Donker. Donker, dat was alles dat ze zag. Hijgend kwam Esteri overeind. Het was stil. Er waren geen Fire Nation soldaten die haar wilde meenemen. Die haar moeder of zusje pijn wilde doen. Het was allemaal maar een droom. Esteri liet zich terug in haar dekens zakken en sloeg haar ogen. Met de rug van haar hand veegde ze het zweet weg. Slapen zou wel niet meer lukken. Esteri opende haar ogen weer en keek naar de lucht. Sterren, ze waren er in honderdtallen. Het was prachtig. Ze slikte. Thuis was dit ook zo prachtig. En dan had je niet alleen de sterren, maar ook nog het prachtige noorderlicht. De maan die erboven scheen vormde het altijd een prachtig geheel. Aan de rand van de pool kon je het goed zien. Het was dan zo magisch. Esteri sloot haar ogen. Haar wanderlust had haar veel moeten kosten. Maar ze kon niet op één plek blijven. Esteri moest weten wat er achter de witte bergtoppen van de zuidpool lag. Ze hoopte dat haar moeder het goed had. Haar moeder was niet mee gegaan. Het was onorthodox, de manier waarop Esteri zich gedroeg. Vrouwen in de zuidelijke waterstam deden niet wat zij deed. En Holli…wat zou Holli nu doen?

Voorzichtig kwam ze uit haar geïmproviseerde bed. Ditmaal was ze langs een rivier gestrand en had ze hier haar kamp opgeslagen. Esteri zuchtte en liep naar de waterkant. Het water was helder en weerspiegelde de honderden sterren en maan boven haar. Het water was zo sereen en zo rustig. Vaak was Esteri zo rustig als het water dat nu voor haar lag. Waarom voelde Esteri dan die rust nu opeens niet meer in haar? Ze wist het wel. Soms had ze gewoon verschrikkelijke heimwee. Dat gebeurde vaak na de nare dromen die ze had gehad, of als er iets was gebeurd wat ze wilde delen met haar moeder, of met haar zus Holli. Esteri bukte neer bij het water. Ze dacht aan vroeger, hoe haar moeder Holli en haar in slaap zong. Het was grappig. Esteri kon altijd pas slapen als haar moeder voor hen had gezongen, dan sliep ze het allerlekkerste. Toen ze ouder werd, werd dit natuurlijk wel minder, maar nog steeds was het fijn om haar moeder te horen zingen. Sommige dingen veranderden nooit. “You taught me the courage of stars before you left, how light carries on endlessly, even after death. With shortness of breath, you explained the infinite, how rare and beautiful it is to even exist.” Zachtjes klonk de stem van Esteri langs de waterkant, alsof ze haar moeder en zus aan het roepen was.
avatar
Real name :
Marlon ♡

IC posts :
10






Character sheet
Age: 22
Occupation: Medic/traveler
Residence: I belong to no city








Profiel bekijken

Waterbender

Waterbender

Terug naar boven Go down

Re: ♡ Homesick

Bericht van Holli op di apr 03, 2018 3:53 pm


Het wende nooit helemaal, weg zijn van huis. Het was ook nooit per se Holli's doel geweest, maar haar doel was om haar thuis te beschermen en daar hoorde dit nou eenmaal bij. Echter, het feit dat ze zoveel om haar thuis gaf maakte dat het lastig bleef om er van weg te zijn.

Misschien wel een van de lastigste missies die ze had was undercover zijn. Normaal hoefde ze nooit te verbergen wie ze was en wat ze kon, maar nu dus wel. Gehuld in traditionele vuurnatie kleding viel ze met haar donkere haar en lichte huid niemand op, tenzij ze zichzelf zou verraden door middel van haar watersturen. Ze had zich al dagen ingehouden, vastberaden om onopgemerkt te blijven, maar ze kon gewoon niet langer. Ze wist dat er een rivier vlak in de buurt was en als ze midden in de nacht zou gaan zou het vast niemand opvallen. De maan zou haar beschermen, daar was ze zeker van.

Eenmaal aangekomen bij de rivier begon ze voorzichtig. Ze haalde haar hand door het koele water, voelde de energie van Tui en La door zich heen stromen. Het voelde bijna net als thuis, maar toch niet helemaal. Minder koud, minder vertrouwd.

Op het moment dat ze een stem hoorde, trok ze vlug haar hand uit het water. Ze was nog niet aan echt benden toegekomen, maar toch. Better safe than sorry. Ze hield haar adem in, luisterde aandachtig. Wie was er zo laat nog bij de rivier? Ze ving op dat het een liedje was, probeerde de woorden en melodie op te vangen en.. Wacht. Was dat wat ze dacht dat het was? Hier? Dat kon bijna niet. Eigenlijk zou ze naar huis moeten gaan, zou ze het moeten laten voor wat het was, maar ze kon dit niet negeren. Dit kon gewoon geen toeval zijn. Ze stond op, begon richting het geluid te lopen, eerst langzaam maar toen steeds sneller want dit kon niet maar toch was het zo, en pas toen ze bij de bron van het geluid kwam hield ze halt. Want daar was ze. Esteri. Haar adem stokte even in haar keel, heel even maar, want toen: "I couldn't help but ask for you to say it all again. I tried to write it down, but I could never find a pen." Een briljante glimlach brak door op haar gezicht, terwijl haar ogen zich vulden met tranen. "Esteri." lachte ze.
+ Esteri
holli mae of the southern water tribe






:


avatar
Real name :
Cat

IC posts :
1






Character sheet
Age: 19 winters
Occupation: Warrior
Residence: South Pole








Profiel bekijken

Waterbender

Waterbender

Terug naar boven Go down

Re: ♡ Homesick

Bericht van Esteri op wo apr 18, 2018 8:06 pm



Here, where the sky's falling, I'm covered in blue, I'm running and I'm crawling, fighting for you
When the rain stops, then, darling, what will I do? And I know I go all in, but why do I?

De keuze om weg te gaan lag volledig aan zichzelf. Meestal kon ze wel dealen met de heimwee, maar het was op sommige momenten dat ze het even niet kon handelen. Dit was een van de momenten. Ze besloot zachtjes het liedje te zingen wat haar moeder altijd voor haar en Holli zong. Het gaf haar een moment van rust. Echter, terwijl ze het aan het zingen was, maakte iemand anders de woorden af. Het klonk bekend. Esteri fronste haar wenkbrauwen. De stem klonk bekend. Met een ruk draaide Esteri zich om en haar ogen werden groot van blijdschap. Tegenover haar stond haar jongere evenbeeld. Als je goed keek, zag je natuurlijk wel verschillen, maar in één oogopslog leken de meisjes bijna identiek. Holli. “Esteri” lachte het meisje tegenover haar. Binnen een paar stappen stond Esteri voor haar jongere zusje en had ze het meisje in haar armen gesloten. “Holli!” bracht ze uit en knuffelde het meisje “How is this even possible? I was just standing here and thinking about you…and our trible…and about mom…” Ze slikte eventjes en leunde wat terug. Esteri ontdekte dat de ogen van Holli zich met tranen hadden gevuld. Bijna als een onmiddellijke reactie gebeurde dat bij haar ook. “What are you doing here, Holli? Are you okay?” vroeg ze, met haar bezorgde zusterstem.
avatar
Real name :
Marlon ♡

IC posts :
10






Character sheet
Age: 22
Occupation: Medic/traveler
Residence: I belong to no city








Profiel bekijken

Waterbender

Waterbender

Terug naar boven Go down

Re: ♡ Homesick

Bericht van Gesponsorde inhoud















Gesponsorde inhoud

Terug naar boven Go down

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven


Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum