Welcome


"Nadat Avatar Roku overleed was de verbindende factor tussen de vier naties verdwenen. Al snel liepen de spanningen op. Vooral water en vuur, van oudsher elkaars tegenpolen, konden steeds minder van elkaar hebben. Het begon klein: Anti-water propaganda in de vuurnatie, een ban op bezoeken van vuurmeesters op de noordpool..."


Welkom op Untold Tales, een Nederlandstalige open-world RPG gebaseerd op de bekende Avatar: The Last Airbender serie. Dit forum speelt zich af in de tijd vlak voor de honderd jarige oorlog, en opent zo een mogelijkheid voor een geheel eigen plot en ontwikkeling van de wereld en diens karakters. Creëer je eigen karakter, sluit je aan bij een van de naties en ontdek deze net iets andere versie van de welbekende, nostalgische wereld van Avatar.


switch







Event


Na wat er zich heeft afgespeeld tussen de Water Tribes en de Fire Nation heeft er een korte periode kalmte geheerst tussen de vier naties. Echter beginnen er zich langzaamaan her en der roddels te verspreiden over een spanning tussen de twee volken. Na wat er zich tussen hen heeft afgespeeld zou dat ook geen verrassing zijn. Toch hadden vele gehoopt dat na deze dramatische gebeurtenissen er een periode zou komen van vrede. Er zijn immers genoeg slachtoffers gevallen tijdens de heerschappij van de vorige Firelord.

staff members

Erisae (Admin)
PBProfile
Alison Olivia (Admin)
PBProfile
Nyx Xiaoyu (Admin/Editor)
PBProfile

Champion

First last
Earth Rumble Champion

Credits

Als basis voor de layout is de skin van savage themes gebruikt. Verder behoren alle afbeeldingen, karakters en andere creaties op dit forum toe aan de personen die deze gecreëerd hebben. Aanpassingen van de skin en de rest van de layout zijn gedaan door Nyx Xiaoyu.

De layout van het forum werkt het beste op Google Chrome.

When a heart doesn't beat like it used to {I r i s}

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden

When a heart doesn't beat like it used to {I r i s}

Bericht van Dashiell op zo mei 13, 2018 9:02 am


Cut the sh*t
be real with me

Na het ontvangen van een pakketje brieven, was één bepaalde brief eruit gesprongen. Ieder jaar, op dezelfde dag, ontving hij er eentje. En het handschrift? Dashiell kon eruit opmaken van wie deze brief was. Normaal gesproken gooide hij het meteen weg, of smeet hij het in een brandende haard. Echter ontstond er vandaag twijfeling. Teder, alsof hij angstig was het te breken, streek zijn duim over de papieren envelop heen. Zijn blauwen ogen lazen de geadresseerde regels, keer op keer. Zou hij het doen? Zou hij het lezen? Gewoon eventjes voor deze ene keer. Geen ziel die erachter zou komen of hij het daadwerkelijk geopend zou hebben. Zelfs voor de schrijver van de brief bleef het onbekend. Een stukje anonimiteit, en dat trok de jongeman over de streep. Toch stak hij eerst het voorwerp in de kontzak van zijn broek, zodat hij z'n versimpelde huisje af kon sluiten. Mocht er wat in staan wat hem furieus zou maken, dan reageerde hij dat in ieder geval niet af op het meubilair. Preventie van het onnodige, geld uitgeven aan zoiets vond Dash eeuwig zonde.

Zijn kalme tred had hem gebracht naar een rustiger gedeelte van de hoofdstad, als dat überhaupt een ding was. Hoe dan ook stoorde de blondine zich niet aan het volk wat rondhing. Nadat hij zijn achterwerk op een bankwerkje had neer geplant, nam hij de brief wederom in handen. Doormiddel van een vingernagel scheurde hij de envelop los, trok het papiertje eruit en liet zijn kijkers over de handgeschreven regels gaan;

"Lieve Dashiell,

Is het egoïstisch van mij om jou te schrijven op mijn eigen verjaardag? Ik denk van wel. Desalniettemin kan ik mezelf niet stoppen. Voor mij is dit gewoon nodig, als een troost wellicht. Hopend op een antwoord van je, dat zou voor mij het grootste cadeau zijn. Maar wie hou ik voor de gek? De jarenlange stilte van jouw kant bewijst misschien wel dat je mijn brieven niet eens leest. Of misschien niet krijgt.. Oh, laat het alsjeblieft zo zijn dat je ze ontvangt. Alleen die gedachte is voor mij al enigszins voldoende.
Hoe dan ook, hoe gaat het met je? Ook al is het al een enige tijd bekend dat je regelmatig Boiling Rock komt, heb ik jou nooit een keer mogen aanschouwen. Is er een reden waarom jij je eigen moeder ontloopt? Ben ik degene die jou wat heeft aangedaan? Eens in de zoveel tijd ontvang ik een tekening van jou, gemaakt door een mede gevangene. Op goed vertrouwen ga ik er vanuit dat jij dat maar bent. Zo groot geworden. Zo volwassen. Ik ben zo trots op je, en ik hoop dat je me gauw eens komt bezoeken. Of gewoon eventjes wat van je laat horen.

Mam.    


Lang staarde Dashiell naar het voorwerp tussen zijn vingers. Zijn gelaat stond strak, weinig emotie scheen er doorheen. "Ben ik degene die jou wat heeft aangedaan". "Zo trots". Onverwachts, zonder enige aanleiding, vatte het papier vlam. Binnen enkele seconden dwarrelden verkoolde deeltjes door de atmosfeer. Onbedoeld verraadde het al wel hoe hij zich eronder voelde. Hartstikke kloten natuurlijk. Kwaad, pissig. Ongemotiveerd om ook maar iets aan hun "relatie" te veranderen. Zij zou nooit van haar leven meer vrij komen, wat voor hem enkel vergemakkelijkte haar te ontlopen. Of eerder gezegd; te negeren. Soepel kwam Dashiell terug in de benen. Met een uurtje of twee begon zijn dienst, dus terug keren was geen slecht plan. Enkele meters voor hem wandelde een vrouwelijk figuur, die hij ergens van herkende. Hij had geen behoefte haar aan te spreken of iets dergelijks, maar merkte dat hij dat toch moest doen nadat iets op de grond viel. Kort zuchtte hij, waarna hij zijn pas versnelde en bukte om het ding op te pakken. ,,Lady Aelwen," begon Dash, hopelijk hard genoeg voor haar om het te horen. ,,You dropped something."

avatar
Real name :
S.

IC posts :
9






Character sheet
Age: 24
Occupation: Executioner
Residence: Fire Fountain City








Profiel bekijken

Firebender

Firebender

Terug naar boven Ga naar beneden

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven


Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum