⠀⠀DiscordDeviantArt
Welcome


"Nadat Avatar Roku overleed was de verbindende factor tussen de vier naties verdwenen. Al snel liepen de spanningen op. Vooral water en vuur, van oudsher elkaars tegenpolen, konden steeds minder van elkaar hebben. Het begon klein: Anti-water propaganda in de vuurnatie, een ban op bezoeken van vuurmeesters op de noordpool..."


Welkom op Untold Tales, een Nederlandstalige open-world RPG gebaseerd op de bekende Avatar: The Last Airbender serie. Dit forum speelt zich af in de tijd vlak voor de honderd jarige oorlog, en opent zo een mogelijkheid voor een geheel eigen plot en ontwikkeling van de wereld en diens karakters. Creëer je eigen karakter, sluit je aan bij een van de naties en ontdek deze net iets andere versie van de welbekende, nostalgische wereld van Avatar.


Important links

switch







Event


Helaas is de korte periode van rust snel tot een eind gekomen. Tijdens een 'vredes' vergadering tussen de leiders van de vier naties heeft de vuurnatie de stad Gaoling in beslag genomen. Hoe zouden het aarderijk en diens inwoners hier op reageren? De meningen over de situatie zijn verdeeld, maar over een ding is men zo goed als zeker. Betekend dit het begin van een oorlog?

Posten in Gaoling is op dit moment op eigen risico. Ook zijn er kansen op random events in topics die zich daar afspelen. Ook dient iedere bewoner binnen te zijn voor zonsondergang!

Current Goal



Reach 100 members

81 / 100


Current Contest


Op dit moment vinden er geen contests plaats. Stay tuned!

Spotlight


Character of the month
Ylva Nephelae

Word count


Word Length: 0


Screwed up brilliantly {H a l}

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden

Screwed up brilliantly {H a l}

Bericht van Dashiell op za mei 26, 2018 11:19 pm


Cut the sh*t
be real with me

Tijdelijk. Eenmalig en daarna nooit weer, de twee hoofdpunten die Dashiell had opgeslagen uit het gesprek met zijn commander.Over het algemeen was de opdracht heel simpel; onopvallend vermengen met het volk en observeren. Dat voor een paar daagjes. Waarschijnlijk bedoelden ze een dag of vijf. Hij ging dat even terug schroeven naar twee want zeg nou zelf? Erger dan dit kon ook haast niet. Een stel ijzige ogen scanden onderzoekend het gebied waarin ze zich bevonden; Gaolin. Om preciezer te zijn - de sloppenwijken van Gaolin. Een hopeloos bij elkaar geschraapte zooi, zoals Dashiell het bekeek. Als dit de vuurnatie naar de top moest brengen dan wenste hij hen veel succes. In zijn optiek bracht dit gebied geen meerwaarde, maar wie was hij om dat te beoordelen? Al met al moest de royal family ergens beginnen, toch? Goed, daar zou hij het dan bij laten. Een succesvolle soldaat wist diens plaats.. Voor deze keer was dat dus achterop een hooikar, jammer maar helaas. Het eeuwige gehobbel en gekraak van de verwaarloosde kar begon de jongeman aardig te ergeren. Nog niet eens gesproken te hebben over de kriebelende strootjes die tegen z'n rug prikten. Werkelijk, zijn dag kon onmogelijk kapot gemaakt worden. Ahum.

Abrupt kwam de ride from hell tot stilstand - voor Dashiell een hint van de kar af te springen. Meteen klopte hij de troep van zich af, waarna hij de kledij van zijn bovenlichaam recht streek. ,,You're here, strange traveler," klonk een schorre stem vanaf de bok. ,,East from here you'll find a hostel. It's not great but since the fire nation rules here it's forbidden to roam the streets at night." Een gemaakt glimlachje decoreerde z'n gelaat, terwijl hij het vermoeide paard zachtjes op diens bezweette hals klopte. De gerimpelde man, wiens gezicht even grauw en vermoeid was als diens dier, glimlachte eveneens terug. ,,So I've heard. I'll be fine, thanks. Enjoy the bread, too bad I couldn't give more." Dashiell was geen acteur. Liegen en bedriegen voor onschuldigen was eveneens geen talent. Zijn tactiek in deze situaties lag dieper dan dat. Op dit exacte moment geloofde de blondharige man heilig het jammer te vinden. Vond hij het gemeend verbazingwekkend hoe de man leefde. Oh ja, de gehele reis had hij diens levensverhaal aan mogen horen. Voor nu vond hij het ernstig, zodra hij hem de rug toe zou keren kon het hem werkelijk geen ene barst schelen. ,,It's more than enough, goodluck on your journey!" Met een zachte bries ontving het paard een aandrijvende tik op de kont, waarna het dier op een traag tempo weg stapte.

Onmiddellijk draaide hij zich om, de straatnamen in zijn hoofd opslaand. Inderdaad, de man had niet gelogen. Hij was werkelijk op de locatie waar hij zijn moest. Geruchten gingen in de rondte over plannen van opstandjes. Alle activiteit leek vanuit dit stukje gebied te komen, dus leek Dashiell het beste om het probleem dan meteen bij de kern te gaan onderzoeken. Althans, waarvan geloofd werd dat het de kern moest zijn. Hoe dan ook, dit kon hij moeilijk negeren. Wantrouwend keek de vuur bender eens rond, voordat zijn voeten in beweging kwamen. Voelde hij zich hier prettig? Nee. Verre van. Stiekem jeukten z'n vingers enorm om de boel in lichte laaie te zetten. Een gevoel dat hij hoognodig moest onderdrukken. Overal agressief op reageren kon bood ook geen oplossing voor alles. Als een verdwaalde bambi struinde Dashiell de verwaarloosde straten af. Van het ene steegje naar de andere reizend. Na een tijdje wilde hij de moed opgeven, tot zijn blik viel op een stuk perkament wat aan een muur hing. Bingo. In een rustige beweging trok de man het los terwijl hij regel voor regel las. Het feit dat hij er slecht een touw aan vast knopen kon, bewees alweer genoeg. Dit bevatte inhoud. Onduidelijk genoeg voor iedereen die er niets mee te maken had, ervoor zorgend dat een gefrustreerde grom uit zijn keel kwam zetten. Voordat hij erover nadacht verbrandde Dashiell het, te laat opmerkend dat er een figuur net zijdelings in z'n gezichtsveld stond. ,,What is it you want, boy?" Kort nadat een lage stem de woorden uitsprak, besefte Dashiell dat hij de missie nu al verkloot had. Well.. Fuck.



outfit
avatar
Real name :
S.

IC posts :
18






Character sheet
Age: 24
Occupation: Executioner
Residence: Fire Fountain City








Profiel bekijken

Firebender

Firebender

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Screwed up brilliantly {H a l}

Bericht van Hal op ma mei 28, 2018 10:11 pm


Met een zucht die uitliep in en zachte kreun kwam Hal overeind. Hij zette zijn pikhouweel tegen de muur van de schacht en zette zijn handen op zijn heupen zodat hij zijn ruggengraat kon strekken. Hij hoorde enkele knakjes die waarschijnlijk alles behalve gezond waren, maar de stekende pijn die hij het laatste uur gevoeld had, nam gelukkig wel af. Zijn schouders waren nog steeds een puinhoop, de spieren permanent overbelast door veel te lange werkdagen in een beperkte ruimte en een houweel dat veel te zwaar voor zijn armen was. Helaas was hij er onderhand wel aan gewend. De pijn was inmiddels zo gewoon geworden dat hij er amper aan dacht terwijl hij werkte, maar het moment dat hij overeind kwam voor een korte pauze of het einde van zijn dag was altijd wel even een pijnlijk momentje.

Gelukkig had de opzichter het einde van de dag aangekondigd, dus was Hal vrij zijn pikhouweel te laten staan waar het stond en zich zonder zware last richting de ingang van de mijn te bewegen, omringd door de andere mijnwerkers. Alle mannen – en sommige vrouwen – die met hem meeliepen waren non-benders, voor wie het werk tien keer zwaarder was dan voor de zeldzame bender die in andere mijnschachten werkte. Benders kwamen meestal niet in deze mijn terecht. Die werden ingezet op plekken waar ze meer nut hadden. De non-benders waren minder belangrijk. Die konden het lastige werk wel doen. Hal was maar een van de weinigen die noodgedwongen hun heil in de mijn hadden moeten zoeken. Het werk was zwaar, bijna te zwaar, maar het bracht geld in het laatje en dat kon hij wel gebruiken. Er was hem dikwijls wel eens gevraagd waarom hij geen ander werk zocht en het antwoord was simpel: de mijn was hondenwerk, maar het betaalde beter dan de andere baantjes waar Hal voor in aanmerking kwam.

En Max moest eten. Al het andere maakte niet uit.

De buitenlucht was aangenaam koel na de bedompte warmte van de mijn en Hal nam een diepe, dankbare teug adem. Hij merkte nu pas hoe kortademig hij was geweest in de mijn. Dat zou hem waarschijnlijk ooit nog wel duur komen te staan – Vader had een vervelende hoest ontwikkeld na jaren in de mijn die nooit echt meer was weggegaan. Hal twijfelde er niet aan dat dat ooit ook nog wel met hem zou gebeuren. Maar het was voor Max. Als het Max gezond en gelukkig hield, was die hoest zo erg nog niet – of de spierpijn, of zijn pijnlijke handen en opgezwollen gewrichten. Hij zou zich aanpassen. Daar was hij goed in.

Aangezien de mijn buiten Gaoling lag, volgden de mijnwerkers veelal dezelfde route; zo ook Hal. Op het moment dat hij het stadje binnenkwam, kneep hij er echter meteen tussenuit. Hij kende de steegjes als zijn broekzak, wat vooral nu wel heel handig uitkwam. Het schemerde, wat betekende dat hij niet al te veel tijd had voor de avondklok inging en hij geacht werd binnen te zijn. Toch had hij eerst nog iets belangrijk te doen en nu was het enige moment waarop hij de gelegenheid had. Schemertijd was het moment waarop het verzet in actie kwam. Nu ja, in actie. Het was de tijd waarop eventuele informatie werd doorgespeeld via een gecodeerde boodschap aan de muur van een gebouw in een niet al te druk bezocht steegje. Gisteren was er geen nieuws geweest; Hal hoopte op een beter bericht vandaag.

Toen hij echter in het steegje aankwam, perfect op tijd, verstarde hij echter vrijwel onmiddellijk. Hij was niet de enige in het steegje, wat normaal wel het geval was. Daarbij was de man die zich ook in het steegje bevond, het stuk perkament dat Hal moest hebben in zijn hand, een complete vreemdeling. Gaoling was niet groot; Hal kende heus niet iedereen bij naam, maar hij herkende iemand die hier niet hoorde wanneer hij die zag, en deze man hoorde hier niet. Het duurde niet lang, hooguit enkele tellen, voor Hal’s voorgevoel bevestigd werd, al niet op de manier waarop Hal gerekend had. Een vlam sprong van de hand van de man naar het perkament, dat binnen enkele seconden tot as verging. Hal hapte hoorbaar naar adem voor hij er erg in had. Fire bender, ging het door zijn hoofd. Een fire bender in Gaoling. En hij had net het papier met informatie verbrand.

Als hij slim was geweest, was hij er op dat moment tussenuit geknepen, maar hij stond aan de grond genageld. Een wirwar aan vragen en botsende emoties gingen door hem heen. Had de man begrepen waar het perkament voor diende? Hal dacht niet dat er een touw aan vast viel te knopen voor iemand die niet in het verzet zat; ze hadden de code zorgvuldig ontwikkeld. Toch was dat misschien al genoeg om argwaan te wekken. Wat moest hij doen? De man was gebouwd als een huis – zelfs als Hal zijn kukri bij zich had gehad (wat niet zo was; die lag thuis) had hij geen schijn van kant gehad. Met zijn geluk zat hij waarschijnlijk diezelfde avond nog op een schip met Boiling Rock als eindbestemming.

Maar zijn bloed kookte. Hier was een lid van de Fire Nation, in zijn stad, met zijn rotvuur aan zijn papieren. Hij merkte pas dat zijn handen zich tot vuisten hadden gebald toen pijn van zijn knokkels naar zijn polsen schoot. Op datzelfde moment leek de fire bender zich te realiseren dat hij niet alleen in het steegje was. “What is it you want, boy?” gromde de man haast. Het duurde een paar tellen voor Hal zich realiseerde dat de man het tegen hem had, maar zelfs toen realisatie inzakte, duurde het nog even voor hij meer kon doen dan zijn mond geluidloos open en dicht doen. Hij was met stomheid geslagen. Woorden wilden niet tot hem komen. Hoe moest hij zich hieruit redden?

“N-nothing,” stamelde hij uiteindelijk. Zijn stem brak halverwege het woord. “I was just on my way home. Sir,” voegde hij er wat verlaat aan toe. Zijn hart klopte razendsnel in zijn keel, alsof zijn lichaam zich nu pas realiseerde dat het zich in een mogelijk gevaarlijke situatie bevond. Langzaam en voorzichtig schuifelde Hal enkele stappen naar achteren. Hij durfde de fire bender niet de rug toe te keren. Iedereen van de Fire Nation zou daar gebruik van maken als ze dat wilden. Hal had er persoonlijk geen ervaring mee, maar hij kende de verhalen. Naar huis, zei hij dwingend tegen zichzelf, maar zijn lichaam wilde niet sneller bewegen. Naar huis, naar Max, voor deze gast je wat aandoet. Hij slikte. “I’ll— Excuse me.” Maar zijn lichaam wilde niet sneller. Hij bewoog zich tergend langzaam, zijn ogen (wijdgesperd) gericht op de fire bender.


avatar
Real name :
Celeste

IC posts :
3






Character sheet
Age: 17 Y/O
Occupation: Miner
Residence: Gaoling








Profiel bekijken http://kenwayyed.tumblr.com

Earth Kingdom

Earth Kingdom

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Screwed up brilliantly {H a l}

Bericht van Dashiell op wo mei 30, 2018 8:02 pm


Cut the sh*t
be real with me

Bedachtzaam streek de jongeman met diens vingertoppen door de laatste stukjes as, zich er niet eens bewust van zijnde. Onbewogen sloeg Dashiell de ander gaande, deze van top tot teen opnemend. Mijn god. Net een gejaagde bambi, die wanhopig naar een uitweg zocht. Nou, daarin waren ze dan ongeveer gelijk. Hoe in vredesnaam ging hij dat jong tegenhouden. Hoe ging hij voorkomen dat deze ging kletsen met de rest van dit aardevolk. Allicht sprong één eenvoudige oplossing meteen naar voren - eentje waarmee Dashiell zich vertrouwd voelde. Een vlaag van een steekvlam kon genoeg zijn, althans als de jongen geen stiekeme bending uit de kast trok. Dat diens lichaamstaal alles tegen sprak gaf geen garantie dat het zodanig waar was. Hij kon zich geen tweede fout veroorloven, dus wat nu? Hoe dan ook moest Dashiell gaan handelen; de ongenodigde gast stond op het punt te vertrekken. Nog net niet met een staart tussen de benen. ,,I am not what, or who, you think I am."

Zachtjes kneep hij zijn hand tot een vuist, in zoverre dat geen enkel asdeeltje kon ontsnappen. Er lag een ondergrondse reden waarom hij de jongen in leven hield. Al die tijd dat Dashiell had rondgestruind in de steegjes was hij geen sterveling tegen gekomen. Slechts een aantal ongedierte die van het vuilnis aten. Hoe toevallig moest het zijn geweest dat hij hier, exact op dit punt, wél iemand tegen kwam. Toch, het was slechts een vermoeden.  Tijd om erachter te komen waar de waarheid lag. ,,Please wait, forgive me, but perhabs you can help me," vervolgde Dashiell, na zijn keel te hebben geschraapt. ,,I am in search of Gabriëlla Meredy. She also went with the name Mila." Een in elkaar geflanst verhaal, gebaseerd op feiten en ware gebeurtenissen. Er leefde een Gabriëlla, die Mila als schuilnaam hield. Ook geboren en getogen in het aarderijk. Waarvan hij haar kende? Boiling Rock. Terecht gesteld nadat ze voor enkele opruiingen had gezorgd. Voor een paar jaar had ze gezeten, tegenwoordig weer op vrije voeten. ,,She's my mother." Een ernstige uitdrukking verscheen op zijn gezicht. ,,Now the fire nation is here I want to rescue her, before it's too late."

,,To be honest, I thought this paper was from the fire nation, as some weird way to communicate." Een vrije hand wreef wat langs zijn nek. ,,Leaks inside the army forces people to come up with different kind of solutions." Langzaamaan wist Dashiell een grijnsje rondom z'n lippen te toveren, alsof hij genoot van de "problemen" waar de fire nation mee dealden. Al met al was, en bleef, dit een undercover missie. Echter deed Dashiell hier een ware poging er dieper in te duiken dan dat hij gewild had. Wellicht dat dit ook geheel wederzijds ging werken. Of de jongen was een echte, onwetende bambi. Of hij had stiekem genoeg moed om dit "gerucht" de wereld in te helpen. Misschien dat hij zelfs Dashiell kon helpen met het vinden van deze vrouw, al deed dat er helemaal niet toe. Momenteel ging het er enkel om of hij vertrouwen kon winnen. Hapte het visje toe, of zwom het weg? Dashiell hield rekening met alles, zichzelf voorbereidend op het aller ergst.

outfit
avatar
Real name :
S.

IC posts :
18






Character sheet
Age: 24
Occupation: Executioner
Residence: Fire Fountain City








Profiel bekijken

Firebender

Firebender

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Screwed up brilliantly {H a l}

Bericht van Gesponsorde inhoud















Gesponsorde inhoud

Terug naar boven Ga naar beneden

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven


Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum