⠀⠀DiscordDeviantArt
Welcome


"Nadat Avatar Roku overleed was de verbindende factor tussen de vier naties verdwenen. Al snel liepen de spanningen op. Vooral water en vuur, van oudsher elkaars tegenpolen, konden steeds minder van elkaar hebben. Het begon klein: Anti-water propaganda in de vuurnatie, een ban op bezoeken van vuurmeesters op de noordpool..."


Welkom op Untold Tales, een Nederlandstalige open-world RPG gebaseerd op de bekende Avatar: The Last Airbender serie. Dit forum speelt zich af in de tijd vlak voor de honderd jarige oorlog, en opent zo een mogelijkheid voor een geheel eigen plot en ontwikkeling van de wereld en diens karakters. Creëer je eigen karakter, sluit je aan bij een van de naties en ontdek deze net iets andere versie van de welbekende, nostalgische wereld van Avatar.


Important links

switch







Event


Helaas is de korte periode van rust snel tot een eind gekomen. Tijdens een 'vredes' vergadering tussen de leiders van de vier naties heeft de vuurnatie de stad Gaoling in beslag genomen. Hoe zouden het aarderijk en diens inwoners hier op reageren? De meningen over de situatie zijn verdeeld, maar over een ding is men zo goed als zeker. Betekend dit het begin van een oorlog?

Posten in Gaoling is op dit moment op eigen risico. Ook zijn er kansen op random events in topics die zich daar afspelen. Ook dient iedere bewoner binnen te zijn voor zonsondergang!

Current Goal



Reach 100 members

81 / 100


Current Contest


Op dit moment vinden er geen contests plaats. Stay tuned!

Spotlight


Character of the month
Ylva Nephelae

Word count


Word Length: 0


When you get older, planer, saner

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden

When you get older, planer, saner

Bericht van Ozias Phelan op do mei 31, 2018 8:46 pm


Conquer from within

Hulpeloos moest hij toezien hoe enkele nomads het zadel van de bizon aftilden, terwijl het dier wat kermend over de grond schuifelde. Vlak na het vertrek van de bijeenkomst was het misgegaan. Onverwachts had de bizon verschijnselen van ziekte getoond, waardoor er weinig concentratie bij het vliegen had gelegen. In zoverre dat ze de keuze hadden moeten maken om een noodlanding te maken bij de Northern Air Temple. Een bewuste keuze; in dit gebied waren ze ongetwijfeld veilig. De spanningen tussen de naties was voor hem de doorgronde reden zoveel mogelijk op eigen grond te blijven. Daarbij kon niemand dan de luchtnatie zelf de beste zorg bieden voor het lijdende dier. Behalve Ozias zelf. Na jarenlange studies naar van alles en nog wat, wist hij werkelijk geen zak van dierengeneeskunde. Wellicht een onderwerp waar hij binnenkort aan beginnen kon, zodat situaties als deze voorkomen konden worden. Of dat hij in ieder geval hulp kon bieden.
Zijn blauwe ogen, die de kleur bezaten alsof ze van buiten deze wereld kwamen, schoten op een naderende nomad af. Haar gelige gewaad dat sierlijk, maar gehaast meebewoog, duidde erop dat ze onder enige druk stond. ,,Probably she ate the wrong food," begon ze, lichtelijk geïrriteerd. Alsof ze hem ervan beschuldigde. ,,She will get better, luckily for you. We'll let her drink as much as possible, that will do her good. Within a few hours you can go travel again, meanwhile you can drink some tea inside." Er werd geen kans gegeven een reactie te plaatsen. De geprikkelde dame had zich alweer omgedraaid, om haastig terug te lopen naar waar ze vandaan kwam.  Ozias kon niets anders dan haar na te kijken, haar in gedachten bedankend voor de hulp. Een stilzwijgende zucht kwam over zijn lippen zetten. Er zat niets anders op dan geduldig te wachten. Want de dag was nog niet lang genoeg geweest.
Terwijl hij door de gangen van de temple dwaalde, realiseerde Ozias zich iets. Een klein ideetje, waar hij hopelijk de tijd mee doden kon. Ergens, hier, moest een oude bekende rond zwerven. De gedachte aan haar beurde zijn gedempte humeur wat op. Hun laatste ontmoeting was alweer eeuwen terug, althans, zo voelde dat aan.  Ergens beschaamde het hem dat hij het zover had laten komen. Maar net als ieder ander vond er vanalles wat plaats in zijn leven. Er waren weinig momenten waarop Ozias enige vrije tijd had - laat staan de kans te hebben iemand te bezoeken. Vandaag was, zogezegd, een geluk bij een ongeluk. Resoluut stapte de steeds grijzer wordende man verder. Een stukje verderop leek hij de roodharige vrouw te hebben gespot. Vanaf de achterkant had het iedereen kunnen zijn, maar Ozias wist het zeker. Ze hadden teveel jaren samen gespendeerd om ook maar iets te twijfelen. ,,Miss Nephelae," weerklonk een warme stem. ,,Can I please have your autograph?"
●●●●



avatar
Real name :
S.

IC posts :
4






Character sheet
Age: 39
Occupation: Head monk of the Southern Air Temple
Residence: Southern Air Temple








Profiel bekijken

Head Monk

Head Monk

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: When you get older, planer, saner

Bericht van Ylva Nephelae op zo jun 03, 2018 2:13 pm



I'M A LEAF IN THE WIND, WATCH HOW I SOAR
Een lichte zucht gleed over de lippen van de roodharige vrouw bij het afdoen van haar schort. Na een lange werkdag, waarvoor ze een groot deel van haar nachtrust had moeten opgeven, zat haar dienst bij de ziekenboeg er weer op. Tenminste, haar uren zaten erop. Dat ze niet weer ergens voor opgeroepen zou worden, was eigenlijk nooit zeker. Even geleden was het een collega van haar nog overkomen, die zich met een niet al te best humeur de tempel uit had gehaast om een noodgeval bij te staan. Zij werkte echter voornamelijk met dieren -iets dat Ylva nog geen seconde in overweging genomen had, gezien ze een diepgewortelde doodsangst had ontwikkeld voor luchtbizons.

Vanaf het moment dat ze de drempel van de ziekenboeg uitstapte en uit het oog van diens secretaresse was, kon ze ervan uitgaan dat ze vrijuit mocht. Hoe dichter haar passen haar naar de centrale hal brachten, hoe meer geluid er langzaam aanzwol. Het kloppende hart van het noorden. Hoewel Ylva zich niet goed op één plek thuis kon voelen, en vooral niet binnen de luchtgemeenschap, slaagde deze plek erin een subtiele glimlach naar haar gezicht te brengen. Hier bruiste het van het leven, en dat was nu eenmaal een klimaat waar ze goed op gedijde. Ieder gezicht dat haar ogen kruisten, werd opgeslagen in haar achterhoofd, waar haar rijke fantasie erop losgelaten werd. Iedereen kreeg een verhaal toegewezen. Ieder onbekend persoon werd een belangrijk individu, met de nodige opgelopen kleerscheuren, maar ook mooie ervaringen. Binnen enkele minuten ‘mensenkijken’ had ze vier boeken vol volledige karakters geschreven. Ging het maar zo makkelijk op papier als in haar hoofd. Dan was de novella waar ze nu mee bezig was allicht niet zo’n kwelling geweest. Ylva speelde met het idee om dat stagnerende proces achter zich te laten door nog eens te gaan reizen. En onderweg uiteraard verhalen te verzamelen van interessante medereizigers. Terwijl ze zich in een diagonale lijn een weg door de hal baande, dacht ze met een melancholisch bittere glimlach op haar gezicht rustend terug aan toen ze in de twintig was, toen ze voor niets bang was geweest en de wereld met beide handen had aangepakt. De koning te rijk. Onverslaanbaar.

Het was dan ook opvallend ironisch om uit de gedachten aan haar jongere jaren te worden opgeschrikt door een stem die het gevoel van nostalgie enkel aanwakkerde. Natuurlijk, zijn stem was dieper geworden, zwaarder misschien, als een berglandschap door de jaren van drukkende zwaartekracht heen gevormd en gepolijst. Dat nam echter niet weg dat er direct één persoon uit haar archief van gezichten naar boven kwam drijven. Was hij het echt? Voordat ze haar passen gestaakt had bij het horen van haar naam, was ze juist aangekomen in het begin van een gang die weg leidde van de centrale hal. Het was hier dus iets rustiger, en ze was er bijna zeker van dat ze het zich niet had ingebeeld. ‘Can I have your autograph?’ vervolgde zijn stem. De woorden deden haar grijnzen. Dit kon niet missen. Nadat ze zich op haar hakken had omgedraaid, zag ze inderdaad hoe het beeld dat ze in haar hoofd had gevormd overeenkwam met de man die ze voor zich had. Iets meer… gevormd en gepolijst weliswaar. Er mochten zich meer diepe lijnen hebben gevestigd in het landschap dat zijn gezicht was, en nog altijd eenzelfde, wijze aura om hem heen hangen, in zijn ogen was iets jongs te bespeuren. ’Only if I can have yours,’ vuurde ze terug. Father.’ Of het een hoognodige toevoeging was geweest wist ze niet, maar voor de zekerheid had ze haar grijns erbij niet losgelaten. Ze hadden elkaar al een tijdlang niet gesproken, maar het was haast onmogelijk geweest om te missen dat Ozias Phelan was verkozen tot hoofdmonnik van het zuiden. Ergens schaamde ze zich dat hun contact dusdanig was verwaterd dat hij in de tussentijd deze titel had weten te veroveren.  ’I hear you’ve been doing quite well,’ sprak ze als wijze van begroeting, voordat ze haar armen om hem heen sloeg.


~ Ylva Nephelae ~
nubivagant adjective
Wandering in the clouds; moving through the air.
avatar
Real name :
V(ee)

IC posts :
8






Character sheet
Age: 34
Occupation: Author - Nurse
Residence: Northern Air Temple








Profiel bekijken

Airbender

Airbender

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: When you get older, planer, saner

Bericht van Ozias Phelan op do jun 28, 2018 10:13 pm


Conquer from within

Werkelijk, Ozias verkeerde in alle staten om haar te vinden. Oké, nee, in alle vredelievende staten, alles wat daarbuiten viel was geen optie. Er school een gigantisch gevoel van schuld achter deze determinatie. Inziend in hoeverre hij keihard blunderde in het behouden van sociale contacten- dat hij hen verwaarloosde. Totaal verblind door zijn eigen egocentrische ambitie beroepsmatig goed te willen doen, om uitmuntend te willen presteren. Zodat er uiteindelijk een veilige utopia kon worden gebouwd, een utopia voor iedereen. Maar gold dit zelfzuchtige als een waardig excuus voor zijn  nalatige gedrag? Hij vond zelf van niet, en inwendig strafte hij zichzelf daarom genadeloos. Het kon beter, het moest beter.
Haar sierlijke lichaamsbeweging terwijl ze zich omdraaide toverde een verontschuldigend glimlachje rond zijn lippen, die omlijst waren met een strak bijgehouden, bescheiden ringbaard. Tijd had niet stilgestaan, maar het deed Ylva goed- altijd al gedaan trouwens, daar was niets in veranderd naar zijn mening. Echter waren de kenmerkelijke uiterlijkheden hier en daar als vanouds gebleven, weliswaar met een iets archaïstische omhulsel maar niet minder fraai. De grijnzende gelaatstrek die haar gezicht decoreerde, leken de benodigde heldere zonnestralen te zijn die door de donkere binnenste wolk braken- en het waren haar speelse woorden die de laatste genadeklap brachten. ,,If I only knew what for," weerkaatste de man, wiens ogen amuserend twinkelden. ,,My child." Immers was het miss Nephalae die een buitengewoon formidabele novel had weten te schrijven, haar succes was ongekend. Ozias zou men bedonderen door te zeggen het nooit te hebben gelezen- integendeel zelfs. Wellicht had hij het een stuk of twee keer uitgelezen, mocht het geen drie keer zijn geweest. Hij daarentegen had nog geen uitmuntende mijlpalen behaald, behalve het bemachtigen van een hoge positie. In de ogen van velen een hele verrichting, voor hem slechts een topje van de ijsberg. Er waren zoveel plannen, zoveel wensen maar zo weinig tijd. Tijd. Mensheid nummer één vijand.  
Op tedere wijze omarmde hij haar evenmin. Een omhelzing die hij voor een moment erg waardeerde. Jaren hadden ze elkaar misgelopen en toch waren er dingen onveranderd gebleven. ,,I am in no position to complain, indeed," glimlachte hij terwijl hij zich losbrak en een discreet stapje naar achteren plaatste. ,,And I've got to say, Nephalae, you wrote a marvelous book." Welgemeende woorden, die extra werden benadrukt door een goedkeurende blik. Hoezeer hij iedereen het voornaamste wenste in leven, waren er altijd een aantal die je net wat meer gunde. Ylva was zo'n iemand. Ze had een speciaal plekje in zijn hart weten te veroveren, en die koesterde hij diep. ,,Tell me about all your wild adventures while enjoying a cup of tea, does that sound like a solid idea?"

●●●●



avatar
Real name :
S.

IC posts :
4






Character sheet
Age: 39
Occupation: Head monk of the Southern Air Temple
Residence: Southern Air Temple








Profiel bekijken

Head Monk

Head Monk

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: When you get older, planer, saner

Bericht van Ylva Nephelae op vr jul 13, 2018 3:43 pm



I'M A LEAF IN THE WIND, WATCH HOW I SOAR
Het was haast onwerkelijk om hem te zien. Alsof de twee airbenders zich in een droom waanden waarvan de wolken waarboven ze zich bevonden een maar al te passend landschap was. Ozias en Ylva hadden elkaar voor het laatst gezien toen ze vele jaren jonger waren geweest en waarschijnlijk beiden geen idee hadden gehad van de onverwachte omstandigheden die ertoe hadden geleid waar ze nu stonden -al kon ze natuurlijk niet voor de Headmonk spreken. Ylva zelf had in ieder geval geen idee gehad van het feit dat ze auteur zou worden, hoewel de vele reizen die ze had afgelegd niet al te verrassend waren. Ze had altijd het idee dat haar jongere zelf nog altijd ergens binnen haar school en haar prees voor haar volhardende avontuurlijkheid. En nu troffen twee oude vrienden elkaar op de meest alledaagse plek. De tijd had hen geleerd dat ze toch aardig goed terecht waren gekomen. Zeker als de definitie van ‘aardig goed terechtkomen’ was dat je handtekening een zekere betekenis had voor de ander. Met een gevleide grijns vroeg Ylva ook naar zijn signatuur. ‘If only I knew what for,’ luidde zijn antwoord, waarna hij geamuseerd inging op de titel die zijn ’child’ hem had toegediend. Speels schudde Ylva haar hoofd, met haar handen in haar zij. ’Hard on yourself as ever.’ Dat was in ieder geval niet veranderd. Na haar woorden trok ze hem in een omhelzing die een vertrouwde dynamiek met zich mee terugbracht. Voor even was ze vele jaren jonger, toen het nog leek alsof ze overal grip op had en niets in haar handen uit elkaar kon vallen. Ondanks zijn eeuwige zelfkritiek was Ozias ‘in no position to complain.’ Ylva glimlachte om zijn understatement; headmonk was tenslotte de meest machtige positie binnen airbender grenzen, al was het bespreken van macht bij het volk van de wolken een niet te onderschatten taboe. Voor zich een frons kon vormen op haar voorhoofd en ze weg zou zakken in een debat met zichzelf over de manier waarop de staat van haar element was ingericht, vingen haar oren een compliment. Ze had de woorden inmiddels vaker gehoord en bij iedere keer verloren ze hun betekenis meer en meer. Bekendheid en lof was immers een verslaving en je had steeds meer van hetzelfde nodig om er nog iets van te voelen. De persoon, echter, waarvan deze woorden afkomstig waren, betekende te veel voor haar om zich niet diep vereerd te voelen. Ze kantelde haar hoofd met een dankbare, warme glimlach. ’Why, thank you,’ sprak ze in gezelschap van een kleine buiging. Het voorstel dat Ozias deed, kon ze dan ook absoluut niet weigeren. ‘Tell me about all your wild adventures while enjoying a cup of tea, does that sound like a solid idea?’
Delightful,’ stemde ze in, ’Then maybe we can sign each others napkins.’ Met een grijns ontmoette ze zijn blauwe ogen. Ogen die net zo vertrouwd voelden als hun eerdere omhelzing omdat ze eveneens niets veranderd waren. Een tikkeltje vermoeider wellicht, gebogen onder het gewicht van alles wat hij gezien had sinds ze elkaar voor het laatst zagen. Maar onder die vermoeidheid zat dezelfde sprankeling als altijd. Hoewel Ylva zich zo veel mogelijk distantieerde van het politieke systeem in een soort stil protest, besefte ze dat hij een goede leider moest zijn. Voor nu nam zij echter even de leiding en ging ze hem voor de richting van het dichtstbijzijnde theehuis in.  


~ Ylva Nephelae ~
nubivagant adjective
Wandering in the clouds; moving through the air.
avatar
Real name :
V(ee)

IC posts :
8






Character sheet
Age: 34
Occupation: Author - Nurse
Residence: Northern Air Temple








Profiel bekijken

Airbender

Airbender

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: When you get older, planer, saner

Bericht van Gesponsorde inhoud















Gesponsorde inhoud

Terug naar boven Ga naar beneden

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven


Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum