Welcome


"Nadat Avatar Roku overleed was de verbindende factor tussen de vier naties verdwenen. Al snel liepen de spanningen op. Vooral water en vuur, van oudsher elkaars tegenpolen, konden steeds minder van elkaar hebben. Het begon klein: Anti-water propaganda in de vuurnatie, een ban op bezoeken van vuurmeesters op de noordpool..."


Welkom op Untold Tales, een Nederlandstalige open-world RPG gebaseerd op de bekende Avatar: The Last Airbender serie. Dit forum speelt zich af in de tijd vlak voor de honderd jarige oorlog, en opent zo een mogelijkheid voor een geheel eigen plot en ontwikkeling van de wereld en diens karakters. Creëer je eigen karakter, sluit je aan bij een van de naties en ontdek deze net iets andere versie van de welbekende, nostalgische wereld van Avatar.


switch







Event


Na wat er zich heeft afgespeeld tussen de Water Tribes en de Fire Nation heeft er een korte periode kalmte geheerst tussen de vier naties. Echter beginnen er zich langzaamaan her en der roddels te verspreiden over een spanning tussen de twee volken. Na wat er zich tussen hen heeft afgespeeld zou dat ook geen verrassing zijn. Toch hadden vele gehoopt dat na deze dramatische gebeurtenissen er een periode zou komen van vrede. Er zijn immers genoeg slachtoffers gevallen tijdens de heerschappij van de vorige Firelord.

staff members

Erisae (Admin)
PBProfile
Alison Olivia (Admin)
PBProfile
Nyx Xiaoyu (Admin/Editor)
PBProfile

Champion

First last
Earth Rumble Champion

Credits

Als basis voor de layout is de skin van savage themes gebruikt. Verder behoren alle afbeeldingen, karakters en andere creaties op dit forum toe aan de personen die deze gecreëerd hebben. Aanpassingen van de skin en de rest van de layout zijn gedaan door Nyx Xiaoyu.

De layout van het forum werkt het beste op Google Chrome.

When you get older, planer, saner

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden

When you get older, planer, saner

Bericht van Ozias Phelan op do mei 31, 2018 8:46 pm


Conquer from within

Hulpeloos moest hij toezien hoe enkele nomads het zadel van de bizon aftilden, terwijl het dier wat kermend over de grond schuifelde. Vlak na het vertrek van de bijeenkomst was het misgegaan. Onverwachts had de bizon verschijnselen van ziekte getoond, waardoor er weinig concentratie bij het vliegen had gelegen. In zoverre dat ze de keuze hadden moeten maken om een noodlanding te maken bij de Northern Air Temple. Een bewuste keuze; in dit gebied waren ze ongetwijfeld veilig. De spanningen tussen de naties was voor hem de doorgronde reden zoveel mogelijk op eigen grond te blijven. Daarbij kon niemand dan de luchtnatie zelf de beste zorg bieden voor het lijdende dier. Behalve Ozias zelf. Na jarenlange studies naar van alles en nog wat, wist hij werkelijk geen zak van dierengeneeskunde. Wellicht een onderwerp waar hij binnenkort aan beginnen kon, zodat situaties als deze voorkomen konden worden. Of dat hij in ieder geval hulp kon bieden.
Zijn blauwe ogen, die de kleur bezaten alsof ze van buiten deze wereld kwamen, schoten op een naderende nomad af. Haar gelige gewaad dat sierlijk, maar gehaast meebewoog, duidde erop dat ze onder enige druk stond. ,,Probably she ate the wrong food," begon ze, lichtelijk geïrriteerd. Alsof ze hem ervan beschuldigde. ,,She will get better, luckily for you. We'll let her drink as much as possible, that will do her good. Within a few hours you can go travel again, meanwhile you can drink some tea inside." Er werd geen kans gegeven een reactie te plaatsen. De geprikkelde dame had zich alweer omgedraaid, om haastig terug te lopen naar waar ze vandaan kwam.  Ozias kon niets anders dan haar na te kijken, haar in gedachten bedankend voor de hulp. Een stilzwijgende zucht kwam over zijn lippen zetten. Er zat niets anders op dan geduldig te wachten. Want de dag was nog niet lang genoeg geweest.
Terwijl hij door de gangen van de temple dwaalde, realiseerde Ozias zich iets. Een klein ideetje, waar hij hopelijk de tijd mee doden kon. Ergens, hier, moest een oude bekende rond zwerven. De gedachte aan haar beurde zijn gedempte humeur wat op. Hun laatste ontmoeting was alweer eeuwen terug, althans, zo voelde dat aan.  Ergens beschaamde het hem dat hij het zover had laten komen. Maar net als ieder ander vond er vanalles wat plaats in zijn leven. Er waren weinig momenten waarop Ozias enige vrije tijd had - laat staan de kans te hebben iemand te bezoeken. Vandaag was, zogezegd, een geluk bij een ongeluk. Resoluut stapte de steeds grijzer wordende man verder. Een stukje verderop leek hij de roodharige vrouw te hebben gespot. Vanaf de achterkant had het iedereen kunnen zijn, maar Ozias wist het zeker. Ze hadden teveel jaren samen gespendeerd om ook maar iets te twijfelen. ,,Miss Nephelae," weerklonk een warme stem. ,,Can I please have your autograph?"
●●●●



avatar
Real name :
S.

IC posts :
3






Character sheet
Age: 39
Occupation: Head monk of the Southern Air Temple
Residence: Southern Air Temple








Profiel bekijken

Head Monk

Head Monk

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: When you get older, planer, saner

Bericht van Ylva Nephelae op zo jun 03, 2018 2:13 pm



I'M A LEAF IN THE WIND, WATCH HOW I SOAR
Een lichte zucht gleed over de lippen van de roodharige vrouw bij het afdoen van haar schort. Na een lange werkdag, waarvoor ze een groot deel van haar nachtrust had moeten opgeven, zat haar dienst bij de ziekenboeg er weer op. Tenminste, haar uren zaten erop. Dat ze niet weer ergens voor opgeroepen zou worden, was eigenlijk nooit zeker. Even geleden was het een collega van haar nog overkomen, die zich met een niet al te best humeur de tempel uit had gehaast om een noodgeval bij te staan. Zij werkte echter voornamelijk met dieren -iets dat Ylva nog geen seconde in overweging genomen had, gezien ze een diepgewortelde doodsangst had ontwikkeld voor luchtbizons.

Vanaf het moment dat ze de drempel van de ziekenboeg uitstapte en uit het oog van diens secretaresse was, kon ze ervan uitgaan dat ze vrijuit mocht. Hoe dichter haar passen haar naar de centrale hal brachten, hoe meer geluid er langzaam aanzwol. Het kloppende hart van het noorden. Hoewel Ylva zich niet goed op één plek thuis kon voelen, en vooral niet binnen de luchtgemeenschap, slaagde deze plek erin een subtiele glimlach naar haar gezicht te brengen. Hier bruiste het van het leven, en dat was nu eenmaal een klimaat waar ze goed op gedijde. Ieder gezicht dat haar ogen kruisten, werd opgeslagen in haar achterhoofd, waar haar rijke fantasie erop losgelaten werd. Iedereen kreeg een verhaal toegewezen. Ieder onbekend persoon werd een belangrijk individu, met de nodige opgelopen kleerscheuren, maar ook mooie ervaringen. Binnen enkele minuten ‘mensenkijken’ had ze vier boeken vol volledige karakters geschreven. Ging het maar zo makkelijk op papier als in haar hoofd. Dan was de novella waar ze nu mee bezig was allicht niet zo’n kwelling geweest. Ylva speelde met het idee om dat stagnerende proces achter zich te laten door nog eens te gaan reizen. En onderweg uiteraard verhalen te verzamelen van interessante medereizigers. Terwijl ze zich in een diagonale lijn een weg door de hal baande, dacht ze met een melancholisch bittere glimlach op haar gezicht rustend terug aan toen ze in de twintig was, toen ze voor niets bang was geweest en de wereld met beide handen had aangepakt. De koning te rijk. Onverslaanbaar.

Het was dan ook opvallend ironisch om uit de gedachten aan haar jongere jaren te worden opgeschrikt door een stem die het gevoel van nostalgie enkel aanwakkerde. Natuurlijk, zijn stem was dieper geworden, zwaarder misschien, als een berglandschap door de jaren van drukkende zwaartekracht heen gevormd en gepolijst. Dat nam echter niet weg dat er direct één persoon uit haar archief van gezichten naar boven kwam drijven. Was hij het echt? Voordat ze haar passen gestaakt had bij het horen van haar naam, was ze juist aangekomen in het begin van een gang die weg leidde van de centrale hal. Het was hier dus iets rustiger, en ze was er bijna zeker van dat ze het zich niet had ingebeeld. ‘Can I have your autograph?’ vervolgde zijn stem. De woorden deden haar grijnzen. Dit kon niet missen. Nadat ze zich op haar hakken had omgedraaid, zag ze inderdaad hoe het beeld dat ze in haar hoofd had gevormd overeenkwam met de man die ze voor zich had. Iets meer… gevormd en gepolijst weliswaar. Er mochten zich meer diepe lijnen hebben gevestigd in het landschap dat zijn gezicht was, en nog altijd eenzelfde, wijze aura om hem heen hangen, in zijn ogen was iets jongs te bespeuren. ’Only if I can have yours,’ vuurde ze terug. Father.’ Of het een hoognodige toevoeging was geweest wist ze niet, maar voor de zekerheid had ze haar grijns erbij niet losgelaten. Ze hadden elkaar al een tijdlang niet gesproken, maar het was haast onmogelijk geweest om te missen dat Ozias Phelan was verkozen tot hoofdmonnik van het zuiden. Ergens schaamde ze zich dat hun contact dusdanig was verwaterd dat hij in de tussentijd deze titel had weten te veroveren.  ’I hear you’ve been doing quite well,’ sprak ze als wijze van begroeting, voordat ze haar armen om hem heen sloeg.


~ Ylva Nephelae ~
nubivagant adjective
Wandering in the clouds; moving through the air.
avatar
Real name :
V(ee)

IC posts :
7






Character sheet
Age: 34
Occupation: Author - Nurse
Residence: Northern Air Temple








Profiel bekijken

Airbender

Airbender

Terug naar boven Ga naar beneden

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven


Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum