⠀⠀DiscordDeviantArt
Welcome


"Nadat Avatar Roku overleed was de verbindende factor tussen de vier naties verdwenen. Al snel liepen de spanningen op. Vooral water en vuur, van oudsher elkaars tegenpolen, konden steeds minder van elkaar hebben. Het begon klein: Anti-water propaganda in de vuurnatie, een ban op bezoeken van vuurmeesters op de noordpool..."


Welkom op Untold Tales, een Nederlandstalige open-world RPG gebaseerd op de bekende Avatar: The Last Airbender serie. Dit forum speelt zich af in de tijd vlak voor de honderd jarige oorlog, en opent zo een mogelijkheid voor een geheel eigen plot en ontwikkeling van de wereld en diens karakters. Creëer je eigen karakter, sluit je aan bij een van de naties en ontdek deze net iets andere versie van de welbekende, nostalgische wereld van Avatar.


Important links

switch







Event


Helaas is de korte periode van rust snel tot een eind gekomen. Tijdens een 'vredes' vergadering tussen de leiders van de vier naties heeft de vuurnatie de stad Gaoling in beslag genomen. Hoe zouden het aarderijk en diens inwoners hier op reageren? De meningen over de situatie zijn verdeeld, maar over een ding is men zo goed als zeker. Betekend dit het begin van een oorlog?

Posten in Gaoling is op dit moment op eigen risico. Ook zijn er kansen op random events in topics die zich daar afspelen. Ook dient iedere bewoner binnen te zijn voor zonsondergang!

Current Goal



Reach 100 members

82 / 100


Current Contest


Op dit moment vinden er geen contests plaats. Stay tuned!

Spotlight


Character of the month
Ylva Nephelae

Word count


Word Length: 0


Better now.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden

Better now.

Bericht van Evan Castle op vr jul 27, 2018 4:51 pm


Thuis. Hij was eindelijk weer terug thuis. Na heel het gedoe in Earth Kingdom, waar hij trouwens niet echt had kunnen vinden wat ze al niet wisten, was hij weer terug thuis. In Fire Fountain City. Waar hij hoorde. Hij had zich direct bij zijn baas aangemeld en kon direct weer aan de slag gaan. En zo stond hij ’s morgens dus weer om vijf uur ’s morgens op, haalde een hand door zijn rommelige haar en knipperde een paar keer met zijn lange wimpers terwijl hij naar zichzelf keek. Naar zijn bleke huid en zijn blauwgrijze ogen die een passende verhouding met elkaar vormden. Hij liet zijn vingertoppen langs zijn huid glijden en merkte op dat hij nog geen stoppels had. Mooi. Hij haatte het om met dat mes langs zijn wang en bovenlip te gaan om daar de haartjes weg te snijden. Gelukkig bleven ze dan ook wat langer weg omdat hij nog jong was en hij gelukkig niet zo veel last had van baardgroei als andere jongens van zijn leeftijd, maar het bleef een irritante bezigheid. Hij had op zijn borst geen haar zitten, daar prees hij zich ook de hemel mee in. Zijn baas droeg, net als hijzelf trouwens, nooit een shirt als hij voor het vuur moest staan en hoewel zijn spierballen best wel imponerend over konden komen, was zijn borstkaas wat minder indrukwekkend. Evan, kleiner van formaat maar wel even gespierd, had het op dat vlak wel wat meer getroffen met zijn gladde borstkas. Toen hij ’s morgens binnenkwam, moest hij eerst wat administratie doen en daarna begon het echte werk pas. Hij mocht bij het vuur staan zodat hij met zijn technieken genoeg vuur zou creëren om wapens van een groot formaat te kunnen maken. Hij trok zijn shirt al uit en gooide deze achteloos achter hem neer. Daarna balde hij zijn handen tot vuisten en begon gericht vuurballen in de kachel te schieten. Zijn lijf glansde binnen no time van het zweet en na een uurtje kreeg hij een handdoek naar zich toegeworpen. “Evan,” bromde zijn baas. “Er komt net iemand binnen. Help jij die persoon even verder?” Evan wreef met zijn handdoek het zweet af en liep toen naar de balie toe. Hij drukte zijn handpalmen nonchalant tegen de toonbank aan en keek vervolgens op naar de persoon die binnen was gekomen. Zijn wenkbrauw schoot omhoog en de blik in zijn blauwgrijze ogen verraadde dat hij verrast was. Wat deed zij hier?
avatar
Real name :
Freedje

IC posts :
6






Character sheet
Age: 19 y/o
Occupation: Weapensmith
Residence: Fire Nation/Fire Fountain City








Profiel bekijken

Firebender

Firebender

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Better now.

Bericht van Avalynn Wynter op za jul 28, 2018 5:38 pm



Opstaan was bijzonder eenzaam. Haar beide ouders verbleven elders, voor zaken hadden ze erbij vermeld. Twee dagen en twee nachten zouden ze wegblijven, wat voor Avalynn betekende dat ze het rijk voor haarzelf alleen had. Of zoals men zei; zodra de kat van huis, dansen de muizen op tafel. Vlak nadat haar ouders waren vertrokken had hun dochter de bediendes in huis opgedragen op te rotten. Uiteraard niet in die exacte woorden, de bediening verdiende immers niet op zo'n manier behandeld te worden. Het was diepe frustratie die haar op zo'n agressieve wijze liet denken. Voor eens wilde ze rust. Gewoon een paar uurtjes waar niemand aan haar hoofd zou lopen zeuren.
En die rust had ze gekregen. Geeuwend schopte ze de dekens van haar lijf, daarbij alles verhullend. De temperaturen waren hoog genoeg om zonder enige fabricatie te slapen en het scheelde dat ze zich voor niemand hoefde te bedekken. Terwijl ze overeind kwam haalde ze een hand door haar blonde wilde lokken, alles naar één kant gooiend. Voor de eerste ultieme vrije dag stond een bezoekje op de planning. Iemand waar ze al een tijdje langs wilde wippen maar daar geen tijd voor werd gegund. De gedachte aan hem toverde een speels grijnsje rondom haar zacht roze lippen. Ze wist precies waar ze hem kon vinden op zo'n dag als vandaag.
Na het openen van de gigantische kledingkast, dat zo wat een hele muur in beslag nam, trok Ava een Wynter-ontworpen outfit van de hanger af. Geheel zwart gekleurd, waarvan enkel de twee verschillende soorten textiele zorgden voor enige contrast. Zorgvuldig knoopte ze de top gedeeltelijk dicht- de bovenste twee bewust overslaand. Niet eens met voorbedachte rade of zo, persoonlijk vond ze het mooier staan. Teder liet ze beide handen langs haar lichaam gaan terwijl ze zichzelf in de spiegel bekeek. Het kon ermee door. Vervolgens fikste ze haar haren, die ze in een fiere staart bond. Maar het was de make up die haar een onbeschroomde uitstraling gaven; alsof ze in staat was iedereen uit de weg te slaan. Hah.
Kort daarna vervolgde de blondine haar weg richting Fire Fountain City. Te voet, sinds ze een behoefte had aan lichaamsbeweging. Tenslotte kreeg ze op deze wijze veel meer mee van de wereld rondom d'r. Af en toe nam ze wel eens een momentje om te genieten van het leven, the cheesy fuck she was. Uiteindelijk kwam ze aan bij de desbetreffende locatie, die ze zonder twijfelen met een geheimzinnige glimlach betrad. Warmte omarmde haar. Geluiden van klingelde metalen weerklonken in haar oren en terwijl ze alles op d'r in liet werken vouwde ze haar handen geduldig samen. Wachtend tot iemand haar zou bedienen.  Degene die om het hoekje kwam zeilen liet haar opkijken, ze wilde hem begroeten maar raakte halverwege afgeleid door.. Nou ja, zijn lichaam natuurlijk. De glinsterende spieren brachten haar voor enkele seconden van het padje, tot Ava zich op tijd wist te herstellen. ,,Goodday Mister Castle," begon ze op formele wijze, echter waren haar blauwe ogen die vrijgaven dat ze zich verre van "formeel" wilde gedragen. ,,I am in need of a sword, and I believe you can help me with that one."





avatar
Real name :
$

IC posts :
3






Character sheet
Age: 19
Occupation: Rich bitch
Residence:








Profiel bekijken

Firebender

Firebender

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Better now.

Bericht van Evan Castle op za jul 28, 2018 9:59 pm


Het was lang geleden sinds hij haar voor de laatste keer nog had gezien. Hoewel zijn vader hem had opgedragen om niet met meisjes om te gaan, was het zo dat Ava bij hem altijd een andere indruk had gemaakt dan menig meisjes. Ze was meisjesachtig en in zekere mate zou hij haar net zo irritant moeten vinden als elk ander meisje, maar ze was toch ook weer anders. Misschien kwam het door het feit dat hun vaders vrienden waren geweest, misschien kwam het door haar karakter, maar Evan had met haar wel contact mogen hebben van zijn vader. Ongeveer dan. Zij was in elk geval het enige meisje waar hij niet moeilijk over deed; Evan vermoedde dat dat ook wel wat kwam door de inspraak die haar vader had, ook al stond hij in rank lager dan zijn vader. Maar het contact was verwaterd nadat Evan’s vader gestorven was en beiden waren een ander pad ingeslagen, ook al woonden ze praktisch gezien in dezelfde stad. Tenminste, dat dacht hij toch. Maar hier stond ze opeens voor hem. Ze was ouder geworden, haar gelaatstrekken waren vrouwelijker en… niet alleen in haar gezicht was ze vrouwelijker geworden. Hoewel Evan zich er meestal niks van aan probeerde te trekken, gleden zijn ogen toch even langer dan noodzakelijk was naar de decolleté die duidelijk voor hem zichtbaar was omdat ze de bovenste twee knoopjes had losgelaten. Een smalle glimlach kwam om zijn lippen toen ze hem aansprak met zijn achternaam, maar trok zijn wenkbrauw zo arrogant mogelijk op en liet zijn handpalmen nonchalant tegen de balie steunen, alsof ze niet meer dan een arm ding was. En dat was zeker niet waar. Hoewel haar vader lager in rank was, waren zij wel veel rijker dan de familie van Evan ooit zou zijn. Hij had niet te klagen, zeker niet nu hij zijn eigen geld verdiende, maar hij kon ook weer niet zeggen dat ze altijd ontzettend rijk waren geweest. In elk geval niet zo rijk om zich te veroorloven wat Avalynn wél kon. Maar daar was hij niet echt jaloers op. “A sword?” Hij bekeek haar van top tot teen, zijn ogen keurend langs haar armen glijdend. Ze had spieren, maar zeker niet in die mate. “It’s probably not my position to ask questions, but I hope that the sword is not meant for you. Even chicken wings look stronger than those arms.” Toen brak er een zeldzaam lachje uit op zijn gezicht en liep om de toonbank heen. Hij sloeg kort zijn arm om haar nek heen, boog zich terug en pakte haar hand, waarna hij er een beleefd – en misschien ietwat overdreven bekakt, want hij was nog altijd sarcastisch als de pest – een kusje op drukte. “But it’s good to see you, Ava. It’s been a long time.”
avatar
Real name :
Freedje

IC posts :
6






Character sheet
Age: 19 y/o
Occupation: Weapensmith
Residence: Fire Nation/Fire Fountain City








Profiel bekijken

Firebender

Firebender

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Better now.

Bericht van Avalynn Wynter op zo jul 29, 2018 12:07 am



Ze kon er geen precieze vinger opleggen waarom Evan altijd in haar achterhoofd rond spookte. Eigenlijk gebeurde dat al vanaf dag één, vele jaren terug toen haar vader haar had meegenomen naar de Castle familie. Zelfs als jong meisje had ze kunnen vernemen dat er iets niet helemaal lekker lag destijds. Hoe ze op een soort afstand van de jongen werd gehouden. Ja, er waren momenten geweest waarop ze konden communiceren maar nooit voor lang. Nooit lang genóeg. Wellicht was dat de reden waarom ze hem op een één of andere reden niet kon vergeten. Alsof Evan net een onbereikbare schat was, die bewust van haar werd weggehouden maar ze het koste wat het kost moest hebben. Pas op latere leeftijd was de reden duidelijk aan haar gemaakt. Eentje die ze meer dan absurd vond. Mannen, wat moest je ermee?
Onder haar huid kroelde een schuldgevoel. Na de dood van Evan's vader had ze er voor de jongen willen zijn. Had ze een schouder willen bieden waarop hij had kunnen steunen. Ze had een poging gedaan, maar of het goed genoeg was geweest? Avalynn's gevoel lag er negatief onder, vooral omdat ze zich op vriendschappelijk vlak gigantisch onzeker voelde. Contact met leeftijdsgenoten was nihil geweest, mede dankzij hun status. Iedereen die "onder" hen bevond werd zoveel contact mee vermeden, wat ervoor gezorgd had dat Avalynn relatief eenzaam opgroeide. Maar wat ze niet kende, werd niet gemist. Behalve Evan.
Nadat ze wederom Evan's blik vond -ditmaal op de correcte hoogte- nam ze dezelfde arrogante houding als degene tegenover haar aan. Ze rechtte haar rug, schouders naar achteren en haar kin ietsjes omhoog getild, terwijl in haar ogen een hoogmoedige blik lag. Een tijd terug had ze zich verschrikkelijk klein gevoeld. Sinds die tijd zwoor ze haarzelf zich nooit weer zo te laten voelen, ongeacht wie er voor haar stond. ,,Indeed," begon ze. Intussen ontvouwde ze haar handen, die op dezelfde manier op de balie plaatsend zoals Evan had gestaan, waarbij ze wat naar voren boog. ,,It is none of your concern. Besides, not everything is about power." Kort daarna drukte Avalynn haarzelf weer recht, erin falend een glimlach tegen te houden. Hoogst waarschijnlijk had Evan gelijk- ze zou vast te zwak zijn om juist met een zwaard om te gaan. In ieder geval niet op het niveau waarmee de mannen bewogen. Maar sinds ze geen controle kreeg over haar eigen bending, wilde ze in ieder geval iets hebben waarmee ze zich kon verdedigen.
Stilletjes volgde ze Evan's bewegingen, glimlachend weliswaar, en maakte een kleine buiging zodra zijn lippen de rug van haar hand aanraakte. Als ze toch dit formele toneelstukje opvoerde, dan paste dat er ook prima bij. ,,Way too long if you ask me." Er lag een verontschuldigende ondertoon in haar vrouwelijke klanken, die verraadden hoe schuldig ze zich er wel niet onder voelde. Maar ze waande niet te lang in die emotie, zeker niet nadat ze een man de ruimte in zag loeren. Waarschijnlijk de grote baas. Gauw duwde ze Evan terug naar de balie, zachtjes lachend. ,,At least pretend to serve me as one of your customers, before you get fired or anything," fluisterde Avalynn, haar kijkers die amuserend leken te lachen. Ze verhief haar stem, die duidelijk te horen was in de achterkamers van het gebouw; ,,If not a sword, what else might be suitable?" Een serieuze uitdrukking sierde haar gezicht, net zolang tot the big man uit het zicht was verdwenen. Meteen verdween het masker, waardoor haar volledige aandacht terug bij Evan lag. ,,So, Sir Evan Castle, how has life been treating you lately?" Oprechte nieuwgierigheid weerspiegelde van haar stem. Als ze hem zo bekeek, leek hij het meer dan prima te doen.





avatar
Real name :
$

IC posts :
3






Character sheet
Age: 19
Occupation: Rich bitch
Residence:








Profiel bekijken

Firebender

Firebender

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Better now.

Bericht van Evan Castle op zo jul 29, 2018 9:07 am


De arrogante houding die ze zo-even had aangenomen, zou voor menig mensen afstotend zijn, maar voor Evan maakte het haar juist aantrekkelijk. Hij kon wel wat met mensen die zich naar hun status gedroegen, hij deed dat zelf immers ook voordat zijn vader stierf. Maar in tegenstelling tot hijzelf leek Ava er iets minder gemakkelijk mee om te kunnen gaan. Ze hield een masker omhoog, maar Evan kon daar perfect doorheen zien. Hij had wel een redelijke mensenkennis, maar wist niks van meisjes af; Ava kon hij echter meestal foutloos peilen. Het was een instinct die naar boven kwam telkens als ze tegenover elkaar stonden. Hij had kort zijn wenkbrauwen uitdagend opgetrokken toen ze zei dat niet alles om macht ging, maar besloot om er niet op te reageren. Bij een ander zou hij dat wellicht wel hebben gedaan, maar hij had zijn nonchalante houding al veel te lang laten varen en hij was niet van plan om die direct weer op te pikken, niet nu ze zijn vriendelijke houding – voor zover hij daar toe in staat was – leek te accepteren en te reflecteren. Zijn ogen ontmoetten haar toen hij de verontschuldigende ondertoon in haar stem hoorde en hij haalde zijn schouders op. “We both had to continue with or live one way or another. Besides, I know how your parents raise you. You don’t have to apologize for nothing.” Hij had echter geen idee hoe hoog de drang bij haar lag om hem te troosten na de dood van zijn vader, dus had hij ook niet echt een idee waarom ze zich zo schuldig voelde. Zijn vader was een klootzak; Evan had nu niet bepaald veel tranen om hem gelaten. En als hij al emoties toonde, was dat omdat zijn vader nooit de man was geweest die hij wilde hebben in zijn leven. Behalve bij trainingen. Dan veranderde hij opeens in de behulpzame man die Evan nooit had mogen leren kennen. Die houding viel echter snel genoeg weer weg als Evan een fout maakte. Het litteken op zijn schouder herinnerde hem daar altijd weer goed aan. “As a person with your status I would expect that you’re not quickly intimidated by how someone is looking at you or what he thinks of someone like me.” En daar was het weer, die uitdagende ondertoon. Deze keer wel in ieder geval. Hij ging echter wel weer terug achter de balie staan en schatte haar kort in. “I think I might have an idea,” sprak hij nu ook luid. “I think two daggers will be the perfect weapon for you. One in a special sheath by your hip and one hidden so your attacker won’t expect the second one.” Hij zag dat haar ogen zijn baas volgden en toen ze zich volledig leek te ontspannen, grijnsde hij naar haar. Wat was ze toch een doetje. Soms dan. Hij haalde zijn schouders op toen ze haar vraag stelde. “I got accepted into this shop as a weaponsmid. Then I started to train for my future allegiance with the Fire Nation army. They currently think I’m too inexperienced and need more exercise, but they want to take me in as soon as my training is finished. They give me jobs from time to time.” Verder was er niet echt iets speciaals gebeurd. “Oh yeah, I found a place to live on my own. I earned enough money so I could move out without a problem.” Het was algemeen bekend dat zijn moeder en hij nooit echt een goede band hadden gehad en ze was maar wat blij toen hij wegging, misschien ook wel omdat hij vreselijk op zijn vader leek. “And how has live been treating you?” Als hij naar haar uiterlijk keek, zou hij zeggen dat het prima in orde was. “Are there any problems I need to know of?” Zijn mondhoeken trokken een klein beetje naar omlaag, wat voor Evan’s doen zo veel wilde zeggen als: ik ben serieus.
avatar
Real name :
Freedje

IC posts :
6






Character sheet
Age: 19 y/o
Occupation: Weapensmith
Residence: Fire Nation/Fire Fountain City








Profiel bekijken

Firebender

Firebender

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Better now.

Bericht van Avalynn Wynter op zo jul 29, 2018 8:36 pm



Zijn woorden waren zo logisch, weerklonken zo simpel dat Avalynn's schuldgevoel lichtelijk verdampte. Inderdaad, zowel Evan als zijzelf had een eigen leven te leiden. Helaas bleef de wereld doordraaien, in wat voor tijden dan ook. En hoewel de blondharige jongedame wel eens wenste een pauze knop te bezitten, kon ze niets anders dan gewoon met de tijd meedraaien. Alles blijven slikken, alles doorstaan, waar geen moment rust werd gegund. Het afgelopen jaar was dan ook behoorlijk hectisch geweest. Een jaar waarin ze haarzelf had verloren en nu langzaamaan weer bij elkaar aan het rapen was. Stukje bij beetje, steeds weer een stapje verder. Een proces waarin Avalynn zich ongelooflijk afgezonderd voelde. Geen ziel op aarde die wist wat ze doorstond. Geen arm waarvan ze warmte af kon stelen voor comfort. Maar dan was dat ook niet iets waar ze naar hunkerde, puur uit onwetendheid. Binnen de Wynter-familie was het ieder voor zichzelf. Over gevoelens werd niet gesproken. Dat hield haar op de been- wetende dat als zij het volhielden, zij hetzelfde kon. ,,Alright," was haar enige reactie, haar stem klein houdend en een subtiel glimlachje die liet merken dat ze zijn woorden waren gehoord.
Evan's statement over haar status liet haar beide wenkbrauwen optrekken. Er ontstond een moment waarop de meesten zouden denken dat ze zo'n houding niet toestond, maar de jongen tegenover haar wist beter. Van alle mensen op deze planeet leek Evan haar nog het beste te kennen. Vandaar dat Avalynn het onbelangrijk vond te laten zien dat ze verre van serieus was. Hij zou haar toch wel door hebben. Zelfs na al die jaren van verwaterd contact. ,,Quite an expectation you have," reageerde ze monotoon. ,,But sometimes there are exceptions." Na het laatste woord over haar lippen te laten rollen, gunde ze hem een knipoogje. Evan zou, of hij wilde of niet, altijd zo'n uitzondering blijven. Hij had een speciaal plekje in haar hart -hoewel ze dat voor haarzelf hield- en desondanks hij geen enorme hoge status had, leken zelfs haar ouders voor hem exceptie te maken.
Amuserende ogen richtte zich op de donkerharige jongen zodra deze terug achter de balie keerde. Goed, haar plan was wellicht niet helemaal waterdicht. In eerste instantie leek het een geweldig idee, daarbij volledig vergetend dat dit werkelijk zijn báán was. ,,Sounds interesting, you have my fullest attention. Can I please see them?" Teder streken de toppen van haar vingers over het donkere hout van de balie, in één soepele beweging. Zelfs na het vertrek van de opzichter behield ze haar onschuldige houding, slechts haar blik die meteen vrijgaf dat ze verre van onschuldig kon zijn.
Luisterend kantelde ze haar hoofd ietjes, onbewust weliswaar. Er verscheen een glimlachje, aangedreven door oprechte blijheid dat Evan zijn leventje op een rijtje leek te hebben. Werkelijk, op zo'n jonge leeftijd al zoveel bereiken. Geheel op eigen houtje, want al dat alles had hij weten op te bouwen na de dood van zijn vader. Toch kon Avalynn niet geheel opgetogen zijn bij al dat goede nieuws. De benoeming van het leger vergalde het een beetje, wist inwendig een misselijke golf op te wekken. Na een rijke historie met deze krijgsmacht was ze overtuigd dat iedereen er enkel minder van werd. Goed opgevoedde mannen die volledig omsloegen in harteloze varkens, die blindelings deden wat hen werd opgedragen. Stiekempjes bedankte ze het lot dat Evan daar nog geen onderdeel van uitmaakte. ,,How long will you be training? Or do they give you any time you need?" Al met al wist Avalynn haar onvrede erover te verbergen, het waren immers Evan's eigen keuzes.  ,,And even having your own place! Living the dream, is it not?" Een klein momentje waarin ze jaloers op hem was. Ze hunkerde naar het hebben van haar eigen huisje maar betwijfelde of haar ouders haar ooit lieten gaan. Sowieso niet voordat ze getrouwd zou zijn. Evan's vraag trok haar aandacht. Echter was het zijn blik die haar volledig vasthield. ,,No problems actually, no," begon ze geruststellend. ,,My parents are out of town for a few days and I ordered the servants to go home." Of hij haar bij die beslissing dom zou vinden of niet, deed haar eigenlijk weinig. Dit maal geen uitzondering. ,,I really dó need a weapon, since my bending and I are still no allies, and I am in no need of feeling totally helpless."





avatar
Real name :
$

IC posts :
3






Character sheet
Age: 19
Occupation: Rich bitch
Residence:








Profiel bekijken

Firebender

Firebender

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Better now.

Bericht van Gesponsorde inhoud















Gesponsorde inhoud

Terug naar boven Ga naar beneden

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven


Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum