⠀⠀DiscordDeviantArt
Welcome


"Nadat Avatar Roku overleed was de verbindende factor tussen de vier naties verdwenen. Al snel liepen de spanningen op. Vooral water en vuur, van oudsher elkaars tegenpolen, konden steeds minder van elkaar hebben. Het begon klein: Anti-water propaganda in de vuurnatie, een ban op bezoeken van vuurmeesters op de noordpool..."


Welkom op Untold Tales, een Nederlandstalige open-world RPG gebaseerd op de bekende Avatar: The Last Airbender serie. Dit forum speelt zich af in de tijd vlak voor de honderd jarige oorlog, en opent zo een mogelijkheid voor een geheel eigen plot en ontwikkeling van de wereld en diens karakters. Creëer je eigen karakter, sluit je aan bij een van de naties en ontdek deze net iets andere versie van de welbekende, nostalgische wereld van Avatar.


Important links

switch







Event


Helaas is de korte periode van rust snel tot een eind gekomen. Tijdens een 'vredes' vergadering tussen de leiders van de vier naties heeft de vuurnatie de stad Gaoling in beslag genomen. Hoe zouden het aarderijk en diens inwoners hier op reageren? De meningen over de situatie zijn verdeeld, maar over een ding is men zo goed als zeker. Betekend dit het begin van een oorlog?

Posten in Gaoling is op dit moment op eigen risico. Ook zijn er kansen op random events in topics die zich daar afspelen. Ook dient iedere bewoner binnen te zijn voor zonsondergang!

Current Goal



Reach 100 members

82 / 100


Current Contest


Op dit moment vinden er geen contests plaats. Stay tuned!

Spotlight


Character of the month
Ylva Nephelae

Word count


Word Length: 0


Asking for help is a sign of strength [open]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden

Asking for help is a sign of strength [open]

Bericht van Dominic op di maa 20, 2018 8:58 pm


Op het houten snijbord lagen enkele wortels en knollen, die hij allereerst zorgvuldig schoonmaakte. Boenend om het vuil eraf te halen. Op het kleine fornuis stond een pot water te pruttelen waaraan hij dan een handvol rijst toevoegde. De man was hier helemaal in zijn element, in het kleine bedompte keukentje kon hij tot rust komen. Hij nam zijn mes en gebruikte de slijpsteen om de vlijmscherpe rand nog scherper te maken, waarna hij begon te snijden. Gauw vormde zich een bergje gesneden groenten, een prachtig kleurrijk schouwspel. Oranje strookjes wortel, zo dun mogelijk gesneden, als luciferhoutjes, lagen naast de romig witte knol die hij aandachtig bekeek voordat hij begon te snijden. Dominic was wat betreft koken altijd een ontzettende perfectionist, alles moest niet alleen heerlijk smaken, maar er ook prachtig uit zien. Het was een dwangmatige neiging, maar het kon weinig kwaad.

Uiteindelijk kon hij zijn sushi gaan rollen, de rijst en groenten werden zorgvuldig uitgespreid over het vel dik zeewier. Dominic begon honger te krijgen, dus versnelde hij zijn ontspannen werktempo iets. Dat was de foute keuze, bleek algauw, want tijdens het snijden van de sushi gleed zijn mes over het taaie zeewier zo zijn duim in. ''Crud!'' Dat deed flink zeer. Golven van stekende pijn schoten door zijn hand. Bloed droop over zijn huid heen op een schrikbarend tempo, kwam op zijn snijplank en eten terecht. Fijn dit. Chagrijnig schoof Dominic de snijplank uit de weg en duwde een doek tegen zijn hand tot hij over de pijn heen was en zich kon focussen op de eb en vloed, de stroom van zijn bloed. Hij nam de controle, stopte het bloeden, en bekeek dan de schade. Dat zag er niet goed uit. Een kleine snee was niet echt een probleem. En hij kon dan wel bloed naar zijn wil buigen, maar dat repareerde de schade niet. Dus griste Dominic de rood bevlekte theedoek mee, die hij beschermend om zijn duim sloeg alsof daar nog steeds bloed-gevaar aanwezig was, terwijl hij zijn huis verliet. Toen hij de doek tegen de wond duwde moest hij zich verbijten om een scheldtirade van pijn uit te kermen. Auw.

Buiten scheen de zon nog zachtjes aan de hemel, maar de avond begon te vallen, wat te merken was aan de etensgeuren die je van links en rechts tegemoet kwamen. De geüniformeerde man liep richting het marktplein, zoekend naar één van de apothekers of helers om om hulp te vragen. Hij was er geen fan van - van om hulp vragen of van helers - maar hij had ze wel nodig nu. En snel een beetje, waar was iedereen?


avatar
Real name :
Emma

IC posts :
3






Character sheet
Age: 28
Occupation: Army Colonel
Residence:








Profiel bekijken

Waterbender

Waterbender

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Asking for help is a sign of strength [open]

Bericht van Flynn Nithercott op ma apr 30, 2018 11:31 pm


Met een diepe zucht liep de blauwharige meid de northern watertribe binnen, in haar rechterhand een speer, en in haar linker de vangst die ze dankzij het scherpe attribuut en haar waterbending vandaag had weten te bemachtigen. Flynns familie was zolang ze zich kon herinneren al relatief arm geweest ten opzichte van de rest van de tribe,  waardoor ze een schema hadden waarop stond wie op welke dag voor het avondeten zorgde. Haar ouders konden het simpelweg niet veroorloven om dagelijks te betalen voor een goed vullende maaltijd, waardoor de kinderen elk hun eigen steentje moesten bijdragen om het gezin staande te houden. Het maakte niet uit of de desbetreffende het kocht op de markt uit eigen zak, of het met diens blote handen verschafte, zolang er ’s avonds maar eten op tafel stond. Vandaag was het Flynns beurt geweest en had ze voor ieder lid twee flinke vissen gevangen zodat een bijgerecht niet meer nodig was. Daarnaast scheelde het haar ook nog haar eigen welverdiende geld doordat ze niets op de markt hoefde aan te schaffen, een win-winsituatie dus.

Ze voelde het water al in haar mond lopen terwijl ze door de straten slofte richting haar huis. Overal zwierven de heerlijke geuren van verschillende maaltijden door de ijskoude poollucht, nog op het fornuis—of misschien zelfs al op tafel. Haar maag knorde kort uit protest door de impulsen die het ontving, waardoor de realisatie dat ze al sinds dat ze was vertrokken niet meer had gegeten pas echt tot haar doordrong, en dan moest ze óók eerst nog gaan koken zodra ze thuiskwam voordat ze de buit kon verorberen. Spontaan versnelde Flynn haar pas waardoor ze al snel op het marktplein terecht kwam. Haar diepbruine ogen scande het uitgestorven plein terwijl ze deze dwars overstak. Haar ogen vielen uiteindelijk op een eenzame medeziel die, in haar ogen, tamelijk wanhopig om zich heen liep te kijken. Nieuwsgierig naar waarom de man hier was bleef hangen terwijl de rest van de tribe overduidelijk binnenshuis een warme maaltijd aan het nuttigen was vertraagde ze haar tempo. Ze liet haar ogen over de bruinharige zijn gestalte glijden. Hij kwam haar niet bekend voor, althans niet vanaf de afstand waarop ze hem bekeek. Uiteindelijk nam ze waar hoe hij een doek om zijn hand verwikkeld had die een bloedrode kleur aangenomen leek te hebben, doordrenkt met bloed. Wat had hij in hemelsnaam gedaan? Dubieus keek ze heen en weer van de man, naar de weg die naar huis leidde, en weer terug. Het liefst wilde ze zo snel mogelijk naar huis om een maaltijd te bereiden, maar aan de andere kant was ze ook nieuwsgierig wat er precies met de vreemdeling aan de hand was. Wellicht kon ze hem wel helpen. Uiteindelijk benaderde ze hem, tot de conclusie gekomen dat ze er niet dood aan zal gaan als het eten een uurtje later op tafel zou staan. “Everythin’ alright?” probeerde ze zijn aandacht te trekken -ook al was het overduidelijk dat niet alles 'alright' was- en keek even naar het bebloede gewaad dat zich om zijn duim bevond nu ze wat dichterbij was. Het zag er in ieder geval niet mis uit.
FLYNN
♦♦♦
avatar
Real name :
Li / Lisanne

IC posts :
10






Character sheet
Age: 20 years old
Occupation: Hunter
Residence: Northern Water Tribe








Profiel bekijken

Waterbender

Waterbender

Terug naar boven Ga naar beneden

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven


Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum