⠀⠀DiscordDeviantArt
Welcome


"Nadat Avatar Roku overleed was de verbindende factor tussen de vier naties verdwenen. Al snel liepen de spanningen op. Vooral water en vuur, van oudsher elkaars tegenpolen, konden steeds minder van elkaar hebben. Het begon klein: Anti-water propaganda in de vuurnatie, een ban op bezoeken van vuurmeesters op de noordpool..."


Welkom op Untold Tales, een Nederlandstalige open-world RPG gebaseerd op de bekende Avatar: The Last Airbender serie. Dit forum speelt zich af in de tijd vlak voor de honderd jarige oorlog, en opent zo een mogelijkheid voor een geheel eigen plot en ontwikkeling van de wereld en diens karakters. Creëer je eigen karakter, sluit je aan bij een van de naties en ontdek deze net iets andere versie van de welbekende, nostalgische wereld van Avatar.


Important links

switch







Event


Helaas is de korte periode van rust snel tot een eind gekomen. Tijdens een 'vredes' vergadering tussen de leiders van de vier naties heeft de vuurnatie de stad Gaoling in beslag genomen. Hoe zouden het aarderijk en diens inwoners hier op reageren? De meningen over de situatie zijn verdeeld, maar over een ding is men zo goed als zeker. Betekend dit het begin van een oorlog?

Posten in Gaoling is op dit moment op eigen risico. Ook zijn er kansen op random events in topics die zich daar afspelen. Ook dient iedere bewoner binnen te zijn voor zonsondergang!

Current Goal



Reach 100 members

82 / 100


Current Contest


Op dit moment vinden er geen contests plaats. Stay tuned!

Spotlight


Character of the month
Ylva Nephelae

Word count


Word Length: 0


Patient impatient [&Ylva]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden

Patient impatient [&Ylva]

Bericht van Aubree Fjaeder op di apr 24, 2018 10:34 pm


Verveeld zat Aubree op een smal bankje te wachten tussen kuchende oude dametjes en kinderen met oorpijn. Naast haar zat de docent, die erop had gestaan dat ze naar de ziekenboeg gingen, voor de zekerheid. En ze moest toegeven dat ze blij was dat ze nu stevig zat, want telkens als ze haar hoofd bewoog werd ze een beetje duizeliger, alsof ze in een orkaan rondgeslingerd werd. Daarom zat ze nu zo rustig mogelijk te wachten, zelfs de welbekende bungelende benen liet ze nu stil hangen. Wachten tot er iemand kwam om haar hoofd te checken, om een diagnose te stellen.

Eén diagnose kon ze al wel zonder arts stellen: Aubree Fjaeder kon nog niet vliegen. Nog steeds niet. Het frustreerde haar - en die frustratie was één van de redenen dat het niet lukte - en zo zat ze opgesloten in een cirkel van frustratie, met haar zweefkunsten gedoemd om te falen. Het ging niet snel genoeg en daar werd de wiebelkonterige tiener ongeduldig van, ondanks de uitleg die haar moeder herhaaldelijk had gegeven dat het heel normaal was dat kinderen van haar leeftijd nog niet genoeg controle hadden over hun krachten om te kunnen zweven. Alles op zijn tijd. Ja, dat wist ze wel, en ze snapte het wel, maar waarom duurde die 'tijd' altijd zo laaaang. Net als dit, trouwens. Aubree hield een natte lap tegen de zijkant van haar hoofd, waar een kleine wond zat. Die lap was toen ze hier binnen kwamen nog gekoeld geweest, maar nu voelde ze daar niets meer van. Onderzoekend keek Bree rond, en kneep daarna haar ogen tot gepijnigde spleetjes toen er te veel licht door het raam in haar ogen viel.

[Eerste post voor Ylva]


avatar
Real name :
Emma

IC posts :
3






Character sheet
Age:
Occupation:
Residence: Northern Air Temple








Profiel bekijken

Airbender

Airbender

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Patient impatient [&Ylva]

Bericht van Ylva Nephelae op wo apr 25, 2018 8:52 pm





Dagen waarop ze kon werken op de ziekenboeg, waren duidelijk, gestructureerd. Hoewel ze nooit kon voorspellen hoe de dag zou verlopen en haar uren voornamelijk werden gevuld met van hot naar her rennen, was dit waar ze het dichtst bij de innerlijke rust kwam die o zo veelbesproken was boven de wolken. Mediteren was nooit haar sterkste kant geweest. Wellicht kon ze daarvoor te slecht stilzitten. Dat was het paradoxale eraan; want Ylva was ervan overtuigd dat je voor de desbetreffende tak van sport al bij voorhand over een innerlijke rust moest beschikken. Dit werk was haar uitlaatklep, vooral omdat het schrijven de laatste maanden gestaag moeizaam ging. De roodharige vrouw knoopte zich gehaast haar schort voor nadat ze haar lunch in een kwartiertje naar binnen had gewerkt. Ze begroette haar nog zittende collegae in het voorbijgaan, maar voor een praatje bleef ze niet staan. Er zat een hele lading patiënten te wachten. En daarbij, grote kans dat ze te horen zou krijgen hoe het met Karens luchtbisonkalveren ging, en daar was ze heel eerlijk gewoon totaal niet in geïnteresseerd.

De wachtkamer kende een systeem dat nauwkeurig werd bijgehouden door een bekwame secretaresse -een vrouw van middelbare leeftijd met het organisatietalent van een mierenkolonie. Het eerste dat Ylva dan ook deed bij binnenkomst in de zaal vol wachtenden, was richting de balie stappen. ’Wat heb je voor me Anya?’ vroeg ze de grijzende vrouw. Deze begon de papieren om te slaan met een snelheid waar je u tegen zei. Haar bruine ogen scanden de zaal tot ze bleven hangen en Ylva het formulier in handen drukte. ‘Achterste rij, derde stoel,’ meldde ze. Ylva draaide het papier om in haar handen en las de eerste paar regels. Eigenlijk sloeg ze enkel de naam van de geregistreerde op want, met alle respect, Anya’s krachten lagen elders dan op medisch gebied, en de beschrijving van wat er met de patiënt aan de hand was bleek vaker niet dan wel relevant. Ze zou er dadelijk zelf wel achter komen wat ze kon betekenen. Terwijl ze zich naar ‘achterste rij, derde stoel’ begaf, schonk ze diens bezetter een warme glimlach. Het was een meisje dat niet veel ouder moest zijn dan een jaar of vijftien, met prachtige bruine krullen waartegen ze een doek drukte. Zoals velen in de kamer met haar deelden, oogde ze wat grauw. ’Aubree Fjaeder?’ vroeg ze haar. ’Je mag met me meekomen. Kun je zelf opstaan denk je?’ Aan haar gezichtsuitdrukking dacht ze af te lezen dat mejuffrouw Fjaeder wat duizelig was, al wist ze natuurlijk niet hoe groot en hoe diep haar hoofdwond was. Ze vouwde het formuliertje zorgvuldig op en stopte het in het zakje van haar schort, net onder haar Nurse Ylva A. Nephelae-plaatje.




~ Ylva Nephelae ~
nubivagant adjective
Wandering in the clouds; moving through the air.
avatar
Real name :
V(ee)

IC posts :
8






Character sheet
Age: 34
Occupation: Author - Nurse
Residence: Northern Air Temple








Profiel bekijken

Airbender

Airbender

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Patient impatient [&Ylva]

Bericht van Aubree Fjaeder op di mei 01, 2018 8:28 pm


Met moeite ontcijferde Aubree de wijzers van de klok die boven de balie hing – het leek opeens zo ver weg, terwijl ze normaal gesproken toch scherpe ogen had. Hoe lang zou het nog duren? Anders kon ze net zo goed naar huis gaan om te slapen. Dat leek momenteel een heel erg goed idee, gewoon in bed kruipen, met de gordijnen dicht en de dekens over haar hoofd heen. Maar voordat ze dat voor kon stellen aan één van de receptionisten kwam er weer beweging aan het einde van de wachtzaal. Aubree kon een zuchtje niet onderdrukken, ein-de-lijk. Of het nou echt zo lang had geduurd kon ze zich niet duidelijk voor de geest halen, maar het voelde als een eeuwigheid voor iemand die niet van stilzitten hield.

Haar naam bevestigde ze met een vriendelijke “Jep, aangenaam.” Aan de oprechte glimlach was te zien dat het meisje zelfs in deze staat nog graag met mensen om ging. De volgende vraag kon ze ook gemakkelijk beantwoorden. Zelf opstaan? “Ja-“ antwoordde Aubree vastberaden, opgelucht dat er eindelijk gang in de zaak kwam. Die behoefte om alles op te laten schieten uitte zich ook in haar ondoordachte bewegingen, terwijl ze de reling van het houten bankje vastgreep en gebruikte om zichzelf omhoog te trekken-duwen-lanceren. Dat was een overmoedige actie, want haar benen voelden als drilpudding, en zodra ze stond voelde ze zichzelf zwieberen, trillen. “-Nee-” volgde er dan ook al snel, met een ietwat beknepen stemmetje – dit voelde helemaal niet fijn. Haar hand zocht steun aan de mouw van de zuster. De bebloede doek die ze in haar vuist geklemd had dwarrelde naar beneden. Niet dat ze dat zelf zag, want er begonnen zwarte vlekken voor haar ogen te dansen. “Sorry,” klonk het ijltjes, voordat Aubree voorover klapte en haar maag leegde op de vloer. Foute inschatting.


avatar
Real name :
Emma

IC posts :
3






Character sheet
Age:
Occupation:
Residence: Northern Air Temple








Profiel bekijken

Airbender

Airbender

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Patient impatient [&Ylva]

Bericht van Ylva Nephelae op wo mei 02, 2018 12:41 pm





Het was niet vaak zo dat Ylva te maken had met overmoedige patiënten. Airbenders konden zich over het algemeen overgeven aan hun klachten en accepteren dat er een periode van herstel nodig was. De enigen die zo nu en dan de schijn op probeerden te houden, waren kinderen. Begrijpelijk, want als kind was er niets vreselijker dan een diagnose opgeplakt krijgen waar ‘bedrust’ mee in verbinding stond. Mejuffrouw Fjaeder leek vanaf het eerste contact al klaar om die diagnose aan te vechten, al was die gevechtshouding een grote glimlach. Het was dan ook niet de meest handige beslissing om te vragen of ze zelf op kon staan. Aubree maakte geen overweging, maar probeerde te bewijzen dat die vraag overbodig was geweest. Haar enthousiaste, ongecoördineerde beweging maakte dat Ylva zich schrap zette voor het geval ze haar zou moeten ondersteunen. En dat bleek het geval. Het gezicht van het donkerharige meisje was al bleek geweest, maar nu zag Ylva pas dat er voordat ze was opgestaan nog een beetje kleur op haar wangen had gestaan. Haar grauwe gezicht vormde een zwak, ontkennend woordje alvorens ze zich aan Ylva’s mouw vastgreep. Met haar andere arm greep de verpleegkundige de schouder van haar patiënt vast zodat ze niet achterover zou vallen. Het was echter haast onmogelijk om haar te ondersteunen, want haar benen werkten absoluut niet mee en ze dreigde ieder moment als een lappenpop in elkaar te zakken. Soepel. Heel soepel. Ylva’s blik verkende de zaal, op zoek naar een rolstoel waar ze Aubree in zou kunnen zetten. Haar blik viel op de bezorgde frons van de man naast haar. Het formulier had niets vermeld over de begeleiding van een ouder, maar het leek erop dat er iemand met haar mee was gekomen -niet dat ze aan Anya’s organisatie twijfelde natuurlijk. ’Zou u me even mee kunnen helpen?’ seinde ze naar de rij met rolstoelen in de hoek. De man stond haastig op om zich nuttig te maken en Ylva rolde onopvallend met haar ogen. Had hij daar werkelijk aansturing voor nodig?

‘Sorry,’ hoorde ze onder haar arm vandaan piepen. Ylva fronste en glimlachte toen warm. ’Je hoeft echt je excuses niet aan te-’ Voor ze haar zin kon afmaken, vouwde het meisje zichzelf dubbel om de inhoud van haar maag eruit te gooien. Oh. Een lichte zucht rolde over haar lippen. Tja. Dit was niet ideaal. Verschillende wachtenden draaiden hun hoofd, hun gezicht vervuld van ofwel medelijden ofwel afgunst. De roodharige vrouw negeerde ze en duwde het meisje zachtjes terug op haar stoel. ’Probeer je hoofd stil te houden,’ sprak ze rustig. Uit haar zak haalde Ylva als een soort Marry Poppins van allerlei papieren zakdoekjes om zolang het braaksel mee te bedekken. Dat was fijner voor alle partijen. De schoonmaakploeg zou vast al wel door Anya opgeroepen zijn om dit klusje op te knappen. Vervolgens richtte ze zich weer op haar patiënt. De man was inmiddels weer aan komen snellen met de rolstoel, naar wie Ylva een snel bedankje mompelde. Aubree hield de doek inmiddels niet meer tegen haar hoofd geklemd -die moest ergens in het proces verloren zijn gegaan- dus kon Ylva de wond even inspecteren. Het goede nieuws was dat deze niet erg diep leek; het slechte nieuws was dat haar desoriëntatie waarschijnlijk veroorzaakt werd door een klap die ze had opgevangen tijdens het oplopen van de wond. En dat betekende, onvermijdelijk, bedrust. ’Kun je me vertellen wat er gebeurd is?’ Dit was zowel handig voor Ylva zelf als een testje voor het functioneren van Aubree’s geheugen. Plus, ze had iets nodig waarmee ze haar kon afleiden als ze haar wilde overzetten in de rolstoel zonder dat ze nog eens iets zou onderkotsen.



~ Ylva Nephelae ~
nubivagant adjective
Wandering in the clouds; moving through the air.
avatar
Real name :
V(ee)

IC posts :
8






Character sheet
Age: 34
Occupation: Author - Nurse
Residence: Northern Air Temple








Profiel bekijken

Airbender

Airbender

Terug naar boven Ga naar beneden

Re: Patient impatient [&Ylva]

Bericht van Gesponsorde inhoud















Gesponsorde inhoud

Terug naar boven Ga naar beneden

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven


Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum